De ochtend verliep goed. Hayley naar school gebracht en daarna met Anthony cijfers geoefend en met Fransesca afgesproken om naar een speel centrum te gaan. Toen ik Hayley weer ging ophalen van school was gelijk alles mis. Ze was rete sacherijnig (waarom geen idee
) en dat liet ze goed merken. Hayley had een hele grote mond en negeerde alles wat ik zei. Toen Dwayne thuis kwam vertelde ik hem alles over Hayley's gedag. Nog geen 2 minuten later had ze weer een grote mond waar Dwayne bij stond. Ze kon gelijk naar haar kamer vertrekken en Dwayne pakte haar lievelingsknuffel en en vertelde haar dat hij deze in de prullenbak zou gooien. 1 groot tranen festijn was het toen (onthouden dus!!). In plaats dat Dwayne haar lievelingsknuffel in de prullenbak gooide verstopte hij hem ergens in huis zodat ze dacht dat hij echt weg was. Zelfs toen ze van haar kamer af mocht was ze nog steeds aan het huilen. 1 groot drama
(Dat mag je eigenlijk niet leuk vinden, maar dan moet ze maar eens wat liever doen)
8-2-2011
Vandaag ben ik naar Perth gegaan om mijn cursus te volgen. Mellisa was er 's ochtends zodat ik Anthony niet mee hoefde te nemen
. Ik had van te voren naar de organisatie gemaild en die zij dat je ieder moment van de dag binnen kon lopen. Toen ik na een uur rijden eindelijk in Perth was kon ik nog eens een half uur zoeken naar een parkeerplek en nog eens een half uur zoeken naar het gebouw waar de work and holiday organisatie zat
!! (om sacherijnig van te worden
). Toen ik het dus uiteindelijk had gevonden en ik binnen kwam lopen zaten ze me aan te gapen alsof ik achterlijk was!! Na verteld te hebben wat ik kwam doen vertelde ze me dat om 3 uur de cursus voor de au pairs zou zijn en als ik wilde dat ik dan terug zou kunnen komen (ik moest alleen om 2 uur terug zijn om te werken!!). Daarna legde ze me dingen uit over de organisatie en over alles in Australie (helaas had mijn host moeder me alles al verteld
). Op mijn brochure stond dat ze samen met mij een bankrekening zouden openen, dat ik een simkaart van hun zou krijgen en dat er een kaart zou worden gemaakt voor als ik zou willen overnachten in een hostel (hier zou ik dan korting voor krijgen). Beetje jammer dat ik bijna al die dingen al had. Die kaart voor die hostels was wel handig het is alleen een beetje jammer dat ik dan weer 40 minuten naar Perth moet rijden, dan een parkeerplaats moet zoeken en als ik die eindelijk gevonden heb mijn kaart op moet halen in het gebouw. Waar ik waarschijnlijk ook een half uur naar moet zoeken, omdat je je auto aan de andere kant van Perth moet parkeren, omdat er geen plek is. Maar je moet hem ophalen, want ze kunnen hem niet verzenden ofzo (stomme ‘kortom uitermate teleurstellende' smoes
). Toen ik weer terug kwam nam ik het van Mellisa over en kon al vrij snel Hayley ophalen van school. Toen Helen 's avonds thuis kwam vertelde ik haar alles over de cursus en dat ze me eigenlijk niks goeds hebben kunnen aan bieden (daar gaat even ... euro
)!!
9-2-2011
De beestenboerderij.
Vandaag ging ik samen met Fransesca, Nicolas, Anthony en mezelf naar een cuddly animale farm geweest en ik en Anthony hebben het prima naar onze zin gehad. Fransesca en ik hadden afgesproken bij de boerderij zelf. Zij was er al even toen ik arriveerde. Samen met Nicolas en Anthony liepen we het terrein op. We gingen naar de balie waar je kon betalen en daar werd ons ook gelijk uitgelegd wat voor voedsel voor welk dier was. Er werd ons ook verteld dat we precies op tijd waren om de jonge geitjes melk te geven. Eerst hebben we een beetje rond gesnuffeld en toen we de begeleidsters met flessen naar het geiten hok zagen lopen liepen we hun achterna (ook al is het alleen maar voor mezelf! Ik moet en zal zo een geitje de fles geven
). Toen iedereen binnen het hek stond waren we al omringt met geitjes, Fransesca begon nog net niet te hyperventileren toen ze de geitjes zag
. De begeleidsters legde uit hoe je de fles moest houden en dat je in de gaten moest houden welke geit je melk gaf, want ze krijgen maar 1 fles per geit. De flessen werden uitgedeeld en het festijn kon beginnen. Zodra iemand een fles in handen kreeg stooven de kleine geitjes op die persoon af. Je had Fransesca moeten zien toen zij haar fles in handen kreeg. 1 en al ontwijkingdans en met iedere stap die ze maakte was het oe.. iee.. aa... helpp... no... ie.. oe... (heel plezant om te zien
). Ze was constant aan het jammeren en of ik haar kon helpen om de geiten bij haar weg te halen (wat verwacht je van geiten die dorst hebben en jij met een fles melk in je handen!!). Het enigste wat ik uit kon brengen was ‘'stel je niet aan ze doen niks''. Na een paar minuten trok ze het niet meer en liep ze de geitenstal uit. Toen moest ik het in mijn eentje klaren (en dat lukte me prima
Ik ben nie bang voor een stel geiten). Ik had een geboren geitenhoeder kunnen wezen, al zeg ik het zelf
. Samen met Anthony gaven we de geitjes melk. Als hij de fles alleen vast hield werd hij onder gelopen dus ik hielp hem een handje door alle andere geitjes bij hem weg te houden. Toen de fles leeg was kregen we gelijk weer een nieuwe (zoveel geitjes zo weinig mensen die de geitjes willen voeden). Deze keer liet ik het Anthony alleen proberen, maar zodra er een geitje kwam rukte hij de fles uit Anthonys handen en viel die op de grond. Dus gaven we de geitjes maar samen te drinken. De geitjes hadden schijnbaar ook honger, want in plaats alleen de melk te drinken zaten ze ook aan mijn shirt te knagen (Ik hoop dat het smaakte). Anthony zag dit en in plaats dat hij de fles vast hield ging hij als een ware prins de geitjes van mijn shirt vandaan houden. Echt super schattig om te zien (heb hier helaas geen foto van en prinses huppel flut had het te druk met haar desinfecteer middel). Fransesca liep zenuwachtig heen en weer achter het hek en vroeg of we klaar waren en of we andere beesten konden gaan bekijken. Ik was nog druk bezig, met geitjes voeren en vond het veel te leuk om nu al te zeggen dat ik klaar was, dus ze moest nog maar even wachten. Nog geen minuut later kwam weer de vraag of ik al klaar was. Ik negeerde de vraag en liep vrolijk met Anthony en Nicolas tussen de geitjes door. Fransesca bleef de vraag om de paar minuten herhalen (net een wekker die je iedere keer op snoezen zet
). Na 5 minuten zijn we toen uiteindelijk de geitenstal maar uit gelopen en gingen we naar een picknick tafeltje om wat te eten. Nog geen 5 meter van de picknick tafel vandaan stond een hek van nog geen 30 centimeter hoog met daar in jonge ganzen (echt super cute
). Als ik geen geiten hoeder wil worden kan ik altijd nog ganzenhoeder worden
.1 van de ganzen was ‘zo' slim dat die over het hek heen kon klimmen/fladderen/springen en hij liep regelrecht naar (3 keer raden!!! Dat hebben jullie waarschijnlijk niet eens nodig
). Fransesca die waarschijnlijk Eu the Gooz droeg ofzo!! Fransesca wist niet hoe gouw ze boven op de tafel moest klimmen (een enig gezicht al zeg ik het zelf
). Na dat de hele boerderij had gezien en (luidkeels) had gehoord dat Fransesca niet zo gecharmeerd was van de gans pakte ik hem op en zette hem terug bij zijn broertjes en zusjes. Dit had overigens weinig nut want 5 minuten later waggelde hij/zij weer vrolijk rond over het terrein. We konden toen eindelijk rustig eten (zonder geschreeuw of paniekerig gedrag). Toen we hadden gegeten ruimde we alles netjes op en liepen de schuur binnen. In de schuur hadden ze een heleboel cavia's en konijnen en schaapjes en biggetjes. Echt super schattig. Er stonden ook bakjes met brood en daar kon je de beesten mee voeren. Ik pakte een bakje en nam het mee naar buiten naar de ganzen. Ik ging langs het hek op de grond zitten en begon de gansjes te voeren. Ze liepen allemaal over elkaar heen om wat te eten te krijgen. Fransesca, Nicolas en Anthony waren me achterna gelopen en gingen ook de gansjes voeren. Fransesca was meer aan het gooien dan aan het voeren
, maar ieder zijn eigen manier. Ik leerde Anthony om zijn stukje brood in zijn hand te houden en het dan aan de ganzen te geven en dat deed hij ook (echt een stoere knul
). Toen al het brood op was hebben we nog even over het terrein rond gescharreld (zijn een aantal keer onze vriend de gans tegen gekomen
) en toen we zo ongeveer alles hadden gezien zijn we richting huis vertrokken. Ik nodigde Fransesca uit om naar mijn huis te gaan en terwijl ik dat vroeg zei ze ‘' he wat zei je nicolas?? Wil je naar huis??'' (3 keer raden wat haar antwoord was
). Ik denk dat ze sinds ze die ene keer is geweest niet meer naar mijn huis durft te komen, omdat er te veel natuur is of zo (schijterd). Dus we zijn beide onze eigen weg gegaan en ik ben toen lekker met Anthony thuis buiten wezen spelen. Lekker in de natuur, met bomen, beestjes, zand, andere dieren en nog meer natuur!!
10-2-2011
Simon zegt!!
Vandaag kon ik lekker uitslapen. Althans dat had ik gedacht, want ik bedacht me ineens dat de schoonmaker zou komen. Dus ik netjes om 8 uur (toch nog een klein beetje uitslapen
) me bed uit, gedoucht en al. Loop ik de keuken binnen ligt er een briefje op de tafel dat Jay (de schoonmaakster) vandaag niet komt!! Just my luck
. Nou best maakt niet uit dan heb ik tenminste nog wat aan me dag (zoals mijn mama dat zo mooi kan zeggen
). Omdat Jay niet kwam heb ik toen maar de kleren gestreken (dit is iets wat zij normaal doet). Waarom ik dat deed weet ik niet, maar ik moest iets doen om mijn tijd te vullen (ja ik weet wat je nu denkt.... Dan kan je ook je verhalen voor op je blog schrijven... nou daar had ik dus lekker geen zin in.. Lekker puh
). Toen Big Hayley samen met Anthony thuis kwam was hij heel gezellig. Toen we Hayley op gingen halen was dat gelijk weer anders (het zou eens niet
).Gelijk de hele sfeer was verpest. Als Hayley zei tegen Anthony ‘sla puck' dan deed hij dat of als ze zei zeg ‘poepie puck' dan deed hij dat (Op dat soort momenten word ik echt gek van ze). Toen Anthony weer een keer op commando van Hayley naar me toe kwam om me te slaan pakte ik zijn arm en vroeg hem of hij naar zijn kamer wilde. Hier schrok die van dus het was gelijk afgelopen. Hayley heb ik in der kamer gezet, want met haar was ik even helemaal klaar! 's Avonds ben ik naar Fransesca gegaan. Emily (een nieuwe au pair) was bij haar dus die kon ik dan ontmoeten. Bij haar aangekomen ontmoete ik Emily. Ze kwam best wel verlegen over. We zijn later die avond naar een bar gegaan om daar wat te drinken. En daar kwam Emily nog steeds niet echt uit haar schulp. Maby next time
Ik moest vroeg opstaan omdat ik vroeg op moest staan om naar burns beach te rijden en moet vroeg bedoel ik 6 uur (ja dat is vroeg!!) Na een uur rijden was ik eindelijk gearriveerd (20 minuten te vroeg, maar liever te vroeg dan te laat
). Ik bleek niet de eerste te zijn. 2 andere mannen van mijn groep waren al hier en zaten te wachten op een bankje. Na een poosje was iedereen er van de groep. Toen onze leraar er ook was zei hij dat we nog moesten wachten op een andere groep, omdat wij niet de enigste groep zouden zijn die hier zouden gaan duiken. Na nog eens 10 minuten wachten arriveerde die groep ook. De leraar van die groep en onze leraar keken samen naar het water en discuseerde of het wel een goed idee was om in de zee te gaan duiken. Toen ineens brulde onze leraar DOLFIJNEN en inderdaad ongeveer 50 meter van ons vandaan zag je in de zee dolfijnen zwemmen. Ik vlug naar de auto gerend om mijn camera te halen en toen ik terug kwam zij een van de mannen dat ik de dubbele salto's en de dubbele flik flaks van de dolfijnen had gemist Ha-ha
. Ik probeerde foto's te maken, maar het enige wat ik op de foto heb zijn de vinnen van de dolfijnen. Verder zag het water er mooi helder uit en je kon zien waar koraal/ steen was (het water is daar donkerder) en wat zand/water was (het water is daar lichter), maar volgens hun leraar waren de golven nog al ruig. Na wat gebabbeld te hebben kwamen ze tot de spijtige conclusie dat we naar een andere locatie moesten gaan. Onze leraar kwam naar ons toe lopen met een spijtige blik en vertelde ons dat we hier niet konden duiken, omdat het volgens de andere leraar te ruig was. Dus we moesten naar een vies goor meertje om daar te gaan duiken. In de zee zouden we met zijn alle tegelijk kunnen duiken, maar in dat meer zouden we omstebeurt moeten, omdat er zo slecht zich zou zijn dat we elkaar na 2 minuten al zouden kwijt raken. Je kon zien aan het hoofd van onze leraar en hoe hij praten dat hij twijfelde (mooi daar moet ik gebruik van maken
). Toen hij klaar was met vertellen dat we niet in de zee konden duiken kon ik alleen maar zeggen ‘'ja maar je twijfelt''. Toen begon die een hele preek over dat hij de zee nog nooit zo mooi helder had gezien en dat de golven er misschien een beetje ruig uit zagen, maar dat dat te overwinnen was en toen begon iedereen op hem in te praten. Nadat iedereen van mijn groep had gezegd dat we allemaal met hem mee de zee in zouden gaan als we hier zouden gaan duiken pakte hij zijn telefoon en belde iemand (geen idee hoe, wie, wat, waar en waarom
). Na 5 minuten was hij klaar met bellen. Hij vroeg ons allen nog 1 keer of we dit echt wilde en na een volmondig ja glimlachte hij en zij hij dat we per persoon 2 tanken uit de bus moesten halen en onze duikers gear klaar moesten maken. Daarna vroeg hij aan 1 van de mannen of hij met zijn auto naar de duikwinkel kon rijden om een duikvlag kon halen (daarom had hij dus gebeld voor een duikersvlag
Die heb je nodig zodat boten weten dat ze 15 meter van die vlag vandaan moeten blijven). Ze stapte samen in de auto en in de tussen tijd maakte wij onze duikers gear gereed en trokken we onze duikpakken aan. Toen iedereen bijna klaar was was onze leraar en de man die reed in de auto weer terug. Ze maakte zelf snel hun spullen in orde en daarna was het tijd om lekker te gaan duiken. Met onze duikpakken aan en onze duikersgear op onze rug liepen we richting het strand. Dat was alles behalve makkelijk, omdat we via een trap naar beneden moesten en we moesten de eerste paar meters van steen naar steen springen tot we eindelijk het zand bereikte. Toen iedereen er was konden we onze duikbril opzetten en onze flippers aan onze voeten en daar gingen we dan. achterstevoren (zodat we niet op onze plaat gingen). We zaten ongeveer 40 of 50 meter van het strand vandaan en het was er diep genoeg om te duiken dus daar gingen we dan. Onze leraar plaatste de vlag (deze vlag was op een boei geplaatst) waar we waren en zwom met het loodje naar beneden zodat de vlag niet weg zou dobberen. Toen hij dat had gedaan mochten we per buddy paar (dat ben jijzelf met iemand anders uit de groep en tijdens het duiken moet je bij die persoon in de buurt blijven) naar beneden en daar moesten we wachten totdat iedereen er was. Toen iedereen op de bodem van de zee was moesten we een paar trucjes doen die we in het zwembad ook hadden geoefend zoals je duikbril af doen en van je regulater (daar adem je door) wisselen met je buddy voor als je geen lucht meer in je tank hebt. In de zee is dat toch net even wat lastiger, omdat het zout in je ogen prikt. Gelukkig had onze leraar daar een trucje voor. Gewoon stevig je ogen dicht knijpen en dan is er niks meer aan de hand (gelukkig werkte dit, anders had ik met mijn ogen dicht moeten zwemmen
). Het water was een beetje droebel dus je kon niet verder zien dan 10 meter. We moesten dus bij elkaar in de buurt blijven en als we elkaar kwijt zouden raken dan moesten we terug naar de oppervlakte gaan. Tijdens het duiken raakte we 1 buddypaar kwijt dus moesten we naar de oppervlakte zwemmen. Toen we weer bovenwater waren zagen we het buddy paar dat we kwijt waren geraakt. We lieten de vlag in het water, zwommen terug naar het strand. Toen het ons eindelijk was gelukt om op het strand aan te komen liepen we terug naar onze plek waar we onze spullen hadden achter gelaten, verwisselde onze tanks en gingen weer terug naar het strand en het water in om nog een duik te doen. Tijdens deze duik raakte we gelukkig niemand kwijt. Rond 11 uur waren we klaar met duiken. We ruimde al onze spullen op trokken onze kleren aan en toen konden we naar huis. Eerst moest iedereen nog zijn 2 tanks terug naar de diveshop brengen, omdat die gevuld moeten worden voor morgen. 's Middags niet veel boeiends gedaan. Zin in morgen
.
6-2-2011
The boat dive.
Vandaag moesten we bij mandarie versamelen. Een uurtje eerder dan gister
(Lekker vroeg dus). Daar aangekomen moesten we alle tanks uit de auto halen deze naar de pier brengen en als dat allemaal was gedaan moesten we 1 tank pakken en deze optuigen. Als je dit had gedaan moest je je duikersgear aantrekken en de rest van je spullen naar de boot brengen. Op de boot kreeg je dan een plekje en dat was dan jou plekje voor de hele trip. Ik was Red Nine (lekker boeiend.... Maar goed). We vertrokken met de boot en toen we bij burns rocks aan kwamen moesten we onze spullen in orde maken en daarna mochten we het water in plonsen
. Toen we met onze hele groep in het water waren en naar de bodem van de zee waren gedoken begon het avontuur. We hoefde deze keer geen kunstjes te doen. Het water zag er ook veel beter uit en je kon alles heel duidelijk zien. Onze leraar vertelde ons (in onderwater gebarentaal
) dat we hem moesten volgen. Hij zwom voor iedereen uit en liet ons zo burns rocks onderwater zien. Toen we bij de rotsen aan het kijken waren begon onze leraar ineens overenthousiast met zijn handen te zwaaien. Hij wees naar een bepaalde plek in het water en toen zag ik ineens een zeehond. Hij zweefde in het water en keek ons schaapachtig aan. Hij zwom een paar rondjes om ons heen en als iemand van mijn groep bewoog dan bewoog hij ook. Echt super schattig om te zien. Toen verdween de zeehond en mijn groep ging verder met het ontdekken van de waterwereld
. Een paar minuten later was ik op de bodem van de zee aan het rond dwalen en iedereen zat naar 1 punt te staren toen ik links van me keek(waar iedereen heen keek) zag ik op een meter afstand de zeehond. Hij zat me aan te staren wat ik aan het doen was en toen zwom die weg en wij zwommen ook verder opzoek naar meer vissen. Op een gegeven moment zwommen we weer richting de boot,omdat iedereen zijn lucht. Omdat ik het minste lucht van allemaal in mijn tank had mocht ik als eerst omhoog zwemmen naar de oppervlakte. Tijdens het zwemmen naar de oppervlakte moest ik een test doen. Als je tank leeg is en je bent je buddy kwijt moet je naar de oppervlakte zwemmen terwijl je een AAAAAAA geluid maakt (de met de regulater in je monddaar adem je door
). Na 3 keer inademen zette ik mezelf af en daar ging ik dan. Toen ik aan was gekomen bij de oppervlakte zij mijn instructeur dat ik het goed had gedaan en dat ik de boot op mocht om mijn tank te verwisselen. Binnen een paar minuten was iedereen boven. Iedereen wisselde zijn tank om en sommige sprongen even overboord om een plasje te plegen (dat is nog niet zo makkelijk, want je kan niet in je duikpak plassen, want dat gaat super erg stinken). Het zag er waarschijnlijk erg stom uit, omdat je zo ongeveer heel je duikpak uit moet trekken. Nadat iedereen van mijn groep zijn tank en alles had omgewisseld sprongen we weer het water in en begonnen we aan onze 2de duik. Tijdens onze 2de duik hebben we helaas niet weer kunnen genieten van de zeehond, maar ik heb wel een hele grote zeester gevonden. Onze leraar zwom voor mij en hij zwom dicht bij de grond en liet met zijn vinnen wat zand opvliegen ik zag iets onder het zand dus zwom er naartoe en bewoog mijn hand heen en weer zodat het zand wegvloog. Toen al het zand was gaan liggen zag ik daar ineens een grote zeester van zeker wel 40 centimeter doorsnee. Ik draaide me om en keek of mijn buddy of 1 van mijn andere groep genoten in de buurt waren. Ik wenkte hun (waarschijnlijk iets te enthousiast
) en liet hun mijn vondst zien. Op de boot wees iedereen me terug op mijn vondst en dat het echt een grote zeester was (ik kan weer trots op mezelf wezen). Onze leraar kwam aanhuppelen en vertelde ons dat hij ons de beste groep ooit vond (daar zal mijn examen waarschijnlijk weinig mee te maken hebben
). Dit was de eerste keer dat hij een zeehond had gezien en dat had hij nog nooit gezien in zijn duikcarrière!! Toen iedereen weer terug op de boot was werd de richting gezet op de haven. Daar aangekomen, moest iedereen zijn/haar spullen in zijn/haar auto mee nemen en deze naar de duikshop in Joondalupe brengen. Daar zouden we onze certificaat krijgen en er zou een BBQ zijn. Daar aangekomen kregen we inderdaad onze certificaat en een logboek waar we onze locaties in konden schrijven waar we gedoken hadden. Iedereen kreeg zijn/haar certificaat overhandigd een hand en daarna was het tijd om te BBQen. Na de BBQ was het tijd om naar huis te gaan. Ik bedankte iedereen wenste hen een goeie dag en ben naar huis gegaan. De rest van de dag lekker uitgerust en niks gedaan
Vandaag waren Hayley en Anthony niet zo heel erg leuk. Ze waren sacherijnig en toen ik met Anthony een spelletje aan het doen was spuugde Hayley in mijn gezicht (Ieeewww
). Ik kan veel hebben. Ik vind het niet erg om snottebellen af te vegen. Vieze stinkende poepluiers te verschonen, maar als iemand in mijn gezicht spuugt dat vind ik zo ontzettend ranzig. Ik heb haar opgepakt en in der kamer gezet. Ik heb niks tegen Dwayne en Helen verteld toen die thuis kwamen, omdat het waarschijnlijk de eerste en de laatste keer zal zijn. Vanavond toen ik naar duiklessen ging had ik netjes al mijn huiswerk gemaakt
ook dat wat we gister al moesten hebben. Toen we alles hadden doorgenomen kregen we de grote toets (die moet je halen anders mag je niet duiken). Ik wist dat we 1 deze dagen een toets zouden hebben, maar ik dacht dat dat aan het eind van de week zou zijn en niet gelijk vandaag
(ik had wel alvast geleerd, maar niet zo super goed!!). Daar ging ik dan, iedereen was voor mij klaar (natuurlijk!!) en als je klaar was dan mocht je naar huis gaan (iedereen van mijn groep was geslaagd). Toen ik uiteindelijk klaar was zag ik mijn leraar met een bedenkelijk hoofd alles nakijken. Toen ik terug kwam van de wc keek de leraar me aan en het enigste wat ik kon zeggen was ‘'en met hoeveel ben ik gezakt!?
'' Hij wenkte dat ik naar hem toe moest komen en op een fluistertoon (omdat er nog 1 andere persoon rond liep in het klas lokaal, omdat zij mee reed met de leraar) zei hij hoe alles eruit zag. Bij het gedeelte waar je moest rekenen had ik zo goed als alles fout en bij de eerst 10 vragen kon hij bijna niet achterhalen welk antwoord ik nou had aangekruist (Bij de eerste vragen had ik te snel iets aangekruist en niet goed nagedacht over de vraag, dus had ik uiteindelijk 2 of 3 vakjes bij 1 vraag aangekruist en de goed omcirkeld). Doordat de eerste 10 vragen er zo onduidelijk uit zagen kon hij het 1 en ander veranderen en daardoor had ik het net aan gehaald (eigenlijk niet maar dus toch wel.... En nee DC'tjes daar heb ik niks voor hoeven doen
). Ik bedankte hem vriendelijk en het enigste wat hij zei was dat ik super goed mijn best moest doen met het duiken zelf (dat moet niet zo moeilijk zijn aangezien ik een geboren water rat ben
). Daarna vertrok ik met mijn hart in mijn keel naar huis. Met de gedachten dat het theorie gedeelte gelukkig over is.
2-2-2011
Hayley's eerste schooldag.
Vandaag ging Hayley voor de eerste dag naar school. De vakantie is afgelopen dus alle kinderen gaan weer naar school. Vanaf nu mag ik Hayley iedere dag naar school brengen en haar halen als school is afgelopen. Rond 10 over 8 zei Dwayne dat het tijd was om naar school te gaan hij zou voor me reiden om te laten zien waar haar school was. (ik had er 1 keer langs gereden met Helen en had verder geen idee waar het was). Toen we aan kwamen bij haar school moesten we een plekje zoeken om te parkeren. Het was echt super druk dus we moesten best ver van de school parkeren. Dwayne liep mee naar de klas waar ik Hayley voortaan moest brengen en moest halen en bleef wachten totdat de schoolbel ging en liet toen zien wat er allemaal moest gebeuren (Hayley had 3 tassen bij zich 1 gewone school tas en 2 tassen vol stiften, potloden, lijm zonnebrand, tissues, een kussen, wit papier en gekleurd papier en nog veel meer school spulletjes). Ik weet niet hoe dat zit in Nederland, maar ik hoefde niet voor mijn eigen spullen te zorgen dat regelt de school zelf, maar goed ik ben nu niet in Nederland
. Nadat we de 2 tassen met schoolspullen hadden gedumpt in een hoek moesten we de schooltas van Hayley uitpakken. Er staan een paar dozen waar je de agenda's van de kinderen in moet doen (hier schrijft de juf dingen in die belangrijk zijn of die er gaan gebeuren), er is een doos voor het fruit dat ieder kind mee moet nemen, en een doos voor de lunch boxen. Nadat de tas is uitgepakt moet je je naam op het bord hangen zodat de juf weet dat je er bent en dan licht er op de tafel een blaadje met je naam die je dan moet overtrekken en als je dat 3 keer heb gedaan dan mag je een puzzel maken of een boekje lezen. Toen we de tas hadden uitgepakt en hayley der naam had geschreven gingen dwayne en ik er vandoor. Toen ik en Anthony richting de auto liepen zagen we tussen het hekwerk een hele grote dikke spin zitten. Dus ik gelijk zoeken in mijn tas naar mijn camera maar die had ik helaas thuis laten liggen (stom, stom, stom
). Dan de volgende keer maar. Thuis lekker met Anthony gespeeld en ik moet eerlijk zeggen het was lekker rustig zonder Hayley. Om kwart voor 3 reden Anthony en ik weer richting school om Hayley op te halen. Ik was bang dat ik de weg was vergeten, maar ik wist in 1 keer de goede weg te vinden
. Toen we Hayley op hadden gehaald en weer thuis waren ruimde ik Hayley der tas op en konden Hayley en Anthony lekker spelen. Toen ik alles had opgeruimd ging ik op de stoel zitten en deed ik net of ik sliep. Ineens kwam Hayley op me aflopen en ik hoorde een roggelend geluid en voordat ik ook maar op kon staan had Hayley alweer op me gespuugd (Zoals ik gister al had verteld dit vind ik dus echt ontzettend GOOR
). Weer sleepte ik Hayley naar haar kamer en hield een hele preek over dat het niet netjes is en dat het ook onwijs smerig is dat ze dat deed en dat ze voorlopig even in haar kamer kon door brengen. Daarna ben ik weer met Anthony gaan spelen. 's Avonds heb ik weer niks tegen Dwayne en Helen (Het schoot er eigenlijk een beetje bij in omdat ik duikles had). Vandaag de eerste officiële duikersles in het water
(Ik mag dan een geboren waterrat zijn, maar ik schijt wel 7 kleuren). Aangekomen bij het zwembad moesten we eerst al onze spullen richting het zwembad sjouwen en dat was op zich best te doen, maar de gevulde tanken zijn best zwaar (je moet er wat voor over hebben
). Toen alles spullen bij het zwembad waren moesten we onze tank inorde maken met Voordat we begonnen met ons zelf in onze duikpakken te hijsen moesten we eerst 4 baantjes zwemmen in het zwembad. Maakte niet uit of je de borstkrol, de schoolslag of de wat dan ook deed als je maar 4 baantjes maakte. Toen ik in het water sprong kwam ik er gelijk al achter dat ik niet de ideale bikini had aan getrokken. Het broekje zakte van me hol af en mijn top had ik beter in me nek kunnen vast binden, want die zat iets wat te los (gelukkig zag niemand dat in het water
). Na 4 baantjes mocht je uit het zwembad en moest je je duikpak aantrekken (je hebt verschillende pakken, maar onze pakken bestonden uit een broek die tot onder je oksels reikt en een jas). Iedereen had zijn pak in ongeveer 10 minuten aan en ik heb er uiteindelijk wel een half uur over gedaan als het niet langer was (misschien een maatje te klein
). Nadat ik mezelf eindelijk in mijn duikpak had gehezen (ik zag er uit als een rollade en liep als een pinguïn) pakte ik mijn duik gear en legde dit in het zwembad. Daarna ging ik zelf het zwembad in om mijn tank op mijn rug te doen en daarna kon de pret beginnen. In het water moesten we allemaal dingen doen. Je moest water in je duikbril doen en dan met je neus al dat water eruit blazen. En je moest je duikbril afdoen en daarna weer opzetten en dan proberen het water uit je duikbril te krijgen en in de tussentijd gewoon door blijven adem door de mond.
(heus niet zo makkelijk als het lijkt). Zo hebben we allemaal oefeningen gedaan. Ik dacht dat het moeilijker zou zijn, maar dat was het gelukkig niet
.
Morgen gaan we in het diepe zwembad (hopen dat het net zo makkelijk is als in het ondiepe zwembad
).
3-2-2011
Parkeren.
Vandaag was het Hayley's 2de schooldag. Ik was om 8 uur vertrokken zodat ik optijd bij haar school was. En ik was inderdaad optijd
. Toen ik gister aankwam bij school moesten we ver weg parkeren, maar vandaag kon ik dicht bij school parkeren
. (voortaan dus om 8 uur vertrekken). Deze keer had ik wel mijn camera mee genomen dus ik kon een foto maken van die grote spin die ik gister had gezien. Toen we Hayley hadden afgezet op school gingen ik en Anthony naar huis en hebben we cijfers geoefend. Anthony kan wel tellen, maar hij haalt zo nu en dan de cijfers nog wel eens door elkaar. Na de cijfers geoefend te hebben ben ik met hem naar Joondalup gegaan om mijn duikerspak te ruilen voor een maatje groter (in Joondalup is de duikerswinkel
). En hij bleek inderdaad te klein te zijn de meneer achter de toonbank zei het ook. 's Avonds weer duiklessen en dit keer mochten we in het diepen. Mijn duikpak paste in 1 keer
. Dus ik kon tegelijk met de anderen het zwembad in
. De duikles ging goed. We moesten weer allemaal trucjes doen. Je moest je gewicht gordel af doen en proberen dan op de bodem te blijven. Iedereen lukte het maar bij ik begon toch te zweven in het water, maar het is me uiteindelijk gelukt om niet naar de oppervlakte te gaan en mijn gewichtsgordel om te krijgen (dit is toch moeilijker dan het lijkt
). Ook was ik als eerste door mijn lucht heen dus ik moest er als eerste uit.
4-2-2011
Vandaag een rustig dagje. Vanavond heb ik geen duikersles dus ik kan me mentaal voorbereiden voor morgen. Hayley naar school gebracht (ik was weer op tijd dus kon mijn auto lekker dichtbij parkeren
). en daarna met Anthony in het winkelcentrum gaan kijken. Uiteindelijk heb ik niks gevonden (maar goed ook bespaard weer geld!!) en toen ben ik naar huis gegaan en ben weer cijfers gaan oefenen met Anthony. Na een tijdje was hij het zat en begon hij te dreinen dus zijn we in zijn kamer gaan spelen. Toen was het al weer tijd om Hayley op te halen. Hiervoor moet je ook op tijd vertrekken anders moet je ook ver lopen. Ik was hiervoor gelukkig ook op tijd vertrokken dus we konden weer dicht bij school parkeren. Niet normaal hoe en gekkenhuis het is met parkeren bij school. Toen we Hayley op hadden gehaald bij haar klas kon je merken dat ze sacherijnig was en zij liet dat ook heel goed merken. Ze had alleen maar een grote mond en als ik wat zei herhaalde zij het op een kinderachtige manier (of ze moet nog wennen of ze is gewoon altijd zo). Gelukkig kwam dwayne vroeg thuis en toen nam hij het over
Ik weet het lang niet geschreven en ik loop al een aardige poos achter, maar ik heb het of heel erg druk of ik had gewoon even geen zin om een verhaal te tikken.
27-1-2011
...
Vandaag een rustig dagje. De hele dag opgepast. Dwayne was 's ochtends naar zijn werk gegaan, maar kwam ‘s middags weer thuis om thuis te werken. Dus er valt niet zo veel over te vertellen
28-1-2011
Boeken winkel.
Vanmorgen kon ik lekker uitslapen en 's middags ben ik met Hayley en Anthony naar een boeken winkel gereden om mijn Nederlandse boeken in te ruilen. Helaas namen ze mijn boeken niet aan, maar ik heb wel 2 andere boeken gekocht. Eens kijken of dit was is. En als ik ze uitgelezen heb dan kan ik ze terug naar de boeken winkel brengen en omruilen
Dat is een goeie deal. Zouden ze ook in het Nederland moeten hebben.
29-1-2011
Weekend
Jeeeej weekend is weer in town
Lekker uitslapen
Toen ik wakker werd had ik het huis lekker voor me alleen. Nadat ik gedoucht, aangekleed en opgemaakt was heb ik Helen (Joe's vrouw) gebeld om te vragen of ik langs kon komen. James en Joe waren cricket aan het spelen dus ik was alleen met Helen. Toen ik aankwam bij Helen hebben we gezellig film gekeken. Rond etenstijd kwamen Joe en James weer thuis. James moest vroeg naar bed, omdat hij de volgende dag weer cricket moest spelen. Na wat tv gekeken te hebben ben ik uiteindelijk ook naar bed gegaan.
30-1-2011
Cycloon..! Welke Cycloon?
Vandaag hoorde ik 's ochtends vroeg James en Joe wakker worden en vertrekken naar de cricket wedstrijd. Ik wilde misschien gaan kijken, maar ik lag zo lekker zonder om 6 uur al schreeuwende kinderen om me heen dat ik lekker ben blijven liggen. Heb vandaag weer een spannende film gekeken. De film heet Defiance en Daniel Craig en Liev Schreiber zagen er supper lekker uit
. Dus een goeie film om naar te kijken
. Helen en Dwayne hadden me verteld voordat ik vertrok naar Joe en Helen dat er Zondag een cycloon zou komen dus als ik niet naar huis durfde te rijden dan begrepen ze dat goed en dan moest ik maar even bellen. Toen we de film (met super hotties) begon het ineens super hard te regenen en het maakte ook super veel herrie. Na 15 minuten hield de regen op en werd het weer helder en het werd ook weer vies plakkerig weer (beetje jammer dat de regen het plakkerige niet weg heeft gespoeld!!) Daarna konden we weer rustig de film verder kijken en van Daniel Craig en Liev Schreiber genieten
. Toen Joe en James weer thuis kwamen (rond 7 uur) aten we wat en daarna vertrok ik gelijk weer terug naar huis. Want volgens James zou het om 8 uur aardig gaan omweren. Toen ik thuis kwam was er niemand. Een half uurtje later kwamen Helen, Dwayne, Hayley en Anthony thuis. Ze waren naar Jenny's huis gegaan om daar lekker te zwemmen en toen hebben ze besloten om daar te blijven eten.
In plaats van dat de cycloon Perth heeft geraakt heeft is hij langs gegaan bij Queensland
31-1-2011
Duikersles.....
Vanavond heb ik mijn eerste duikersles (SPANNEND
). De kinderen waren super lief vandaag. Geen gezeur of een grote mond van Hayley toppie dus
. Toen Dwayn thuis kwam nam hij de kinderen over en kon ik lekker chillen op mijn kamer. Het probleem is alleen dat Hyves het niet doet
. Sommige andere sites doen ook raar. Het lijkt wel alsof nu ik in aussie ben mijn laptop gaat protesteren en Nederlandse sites verband
(hopen dat het snel over gaat). Tijd om naar mijn aller eerste duikles te gaan
Oeoe spannend zeg
Mijn duikinstructeur is een hottie ik weet niet hoe oud die is, maar hij ziet er goed uit
Mijn eerste duikles was alleen maar theorie!! Toen ik me in ging schrijven kreeg ik een dvd mee naar huis en een boek. Je moest dat moet leren en daar zaten zeker wel 300 bladzijdes in dus heb ik alleen de dvd gekeken (omdat de mevrouw van de winkel zei dat op de dvd alles stond wat ze in het boek vertelde). Dus ik heb de dvd gekeken en dat was nog leuk ook. Ze brachten alles op een leuke manier zeg maar
. Tijdens de les namen we hoofdstuk 1, 2 den 3 door 4 en 5 zouden we voor morgen bewaren. Wat bleek nou we moesten voordat we onze eerste les zouden hebben al huiswerk hebben moeten maken (aan het eind van elk hoofdstuk staan een aantal opdrachten die je moet maken) Dit had de vrouw in de winkel mij niet verteld dus ik had niks gemaakt. Nu moest ik dus alles op de gok doen. Ik gokte alles mis, maar goed!! Morgen moet ik dus snel alles maken! (ben je in een ander land krijg je alsnog huiswerk
Het was frisjes vandaag veel wind en zo nu en dan regen. Volgens mij heeft dit ook wel een beetje effect gehad op Hayley en Anthony, want die waren aardig dwars en schreeuwerig. Heb ze uiteindelijk in de auto gegooid en ben een endje met ze gaan rijden. Na een half uur rijden ben ik een woonwijk in gereden opzoek naar een speeltuin (daar kunnen ze dan even lekker hun energie kwijt) En gelukkig ik vond er 1
. Hup auto geparkeerd, kids eruit gegooid en spelen in de speeltuin. Zelfs ik kon me energie kwijt in de speeltuin
. Tijdens het spelen ging het af en toe een beetje regenen, maar Anthony, Hayley en ik gingen gewoon door met spelen
. Na een 1 onszelf vermaakt te hebben in de speeltuin zijn we weer richting huis gegaan. Ik heb maar een film opgezet (die hebben ze hier toch in overvloed) en toen was het eindelijk stil in huis
. Sjaakie en de chocolade fabriek (met johnny depp
). Ik moet eerlijk zijn dat ik de oude beter vind!
25-1-2011
DS.
Vandaag gezellig naar Fransesca gegaan (wees gerust ik stap niet bij haar in de auto deze keer
). Toen we bij Fransesca waren kwam we tot het idee om naar het zwembad te gaan (dit ook meer, omdat Nicolas zwemles had). Ik vroeg of we eerst naar het winkelcentrum konden gaan, omdat ik een stuk of 10 kaarten op de post moet doen (aangezien ze al een aantal dagen op mijn nachtkastje lagen!). Fransesca had hier geen problemen mee aangezien Nicolas zijn zwemlessen pas om 3 uur begonnen en het nu pas half 11 was. Dus op naar het winkelcentrum. Aangekomen bij het winkelcentrum hebben we onze auto's geparkeerd en liepen we richting het winkelcentrum. In het winkelcentrum zijn we toen opzoek gegaan naar een post kantoor (en dat is nog lastig ook in zo een groot winkel centrum......). Na een half uur zoeken kwamen we eindelijk bij het post kantoor. In plaats van een half uur zoeken hadden we het post kantoor beter in 1 keer kunnen vinden, want dan hadden we dat half uur kunnen besteden aan in de rij staan! Het was echt mokkers druk. Hoe druk het ook was ik pakte een kaartje waarop stond dat ik ongeveer 20 wachtende voor me had
, maar dat maakte niet uit. Ik moest en zou mijn kaarten vandaag posten (20 mensen later
was ik dan eindelijk aan de beurt). Iedereen had wel een voorbeeld aan mij kunnen nemen, want ik was binnen 2 minuten klaar. Zo kaarten gepost tijd om rond te snuffelen in de rest van het winkel centrum
(ik blijf toch een vrouw he
). Na wat rond gekeken te hebben in een games winkel (waar ik 1 keer eerder ben geweest met Fransesca, omdat ze toen een spelletje moest wisselen voor Nicolas) zag ik weer de Nintendo DSI die ik al eerder had gezien en misschien wilde kopen. Fransesca kwam naast me staan en vroeg of ik hem ging kopen. Twijfel... Twijfel... ik denk er nog wel even over na. Laten we maar even verder kijken wat voor spannends ze hier nog meer hebben. Na wat wandelen kwamen we een beach winkel tegen. Wij naar binnen om een beach short to kopen(Ik had al in meer winkels gekeken en meer van die dingen gepast, maar ik kon mijn poeselige kontje
er niet in krijgen en ja hij is poeselig!!) MAAR ik ging rond kijken in deze winkel en toen kwam er een winkel jufrouw die een gesprek aanging met Fransesca. Na wat gekletst te hebben over dat het warm was en dat bepaalde dingen waar Fransesca naar keek haar vast goed zouden staan (bla....bla...bla...) zei Fransesca dat zij eigenlijk niks nodig had, maar dat we hier waren voor mij. Ik vroeg of ze een grote maat had waar ik mezelf niet in hoefde te proppen en ze kwam zo met 4 verschillende broeken te voorschijn. Ik keek naar de maat en vroeg haar of ze misschien niet een maatje groter had, omdat ik deze maatjes (die ze mij had gegeven en die ik ook al in andere winkels had geprobeerd) waarschijnlijk niet paste. Ze verzekerde mij dat ik deze waarschijnlijk wel zou passen. Want volgens haar viel het merk Billa Bong iets groter dan dat er op het kaartje stond. Dus ik naar de hokjes en voordat ik het deurtje kon sluiten had ik 2 kinders met mij mee het hokje in en daar ging ik dan. Hup broek uit volgende broek passen en ja hoor ze had gelijk. Ik paste de short die ze had gegeven. Hayley vond hem wel leuk (alles wat blauw is vind ze leuk!!) Anthony vond hem ook leuk (maar die zegt overal ja op!). Hup volgende... en die paste ook en al de andere shorts paste ook
. Nou na 4 verschillende aangehad te hebben heb ik uiteindelijk een leuke blauwe uitgekozen. Tijd om af te reken. Aangekomen bij de kassa wilde ik afrekenen. Ik moest eerst 5 minuten wachten, omdat de muts achter de kassa druk bezig was met haar telefoon. Nadat mevrouw haar telefoon had weg gelegd en mij een mooie nep lag had geshowd rekende ze short af. Ik haalde mijn bank pas te voorschijn en haalde hem door de kaart lezer heen.... DECLAINED!! Ok... deze doet het dus niet.. Volgende kaart... DECLAINED... (ondertussen stond er ook al een vrouw achter me die ongeduldig stond te zuchten en zachtjes in haar zelf stond te mompelen dat we niet op haar moesten letten!!) ‘'uhm.... Mevrouw, uhm... u kunt ook eerst geld pinnen en dan terug komen om te betalen, dan kan ik de mevrouw achter u eerst helpen'' (haha had je gedroomt!!). ‘'Nee hoor is niet nodig ik heb nog 1 kaart en die zal vast wel werken. Ik haalde mijn Australische bank kaart tevoorschijn haalde hem door de kaart lezen en ja ACCEPTED....... (Haha wat toevallig deze doet het wel
). Opgelucht stopte de muts achter de kassa de bon in de tas bedankte me voor de aankoop en wenste me een prettige dag. Samen met Fransesca, Nicolas, Hayley en Anthony liep ik de winkel uit. Op de terug weg kwamen we langs de games winkel. Ik liep naar binnen pakte een Nintendo DSI twijfelde, hoorde op de achtergrond Fransesca zeggen ‘'ja doe het gewoon waarom niet is toch leuk, maar dan moet je wel een roze nemen dat is leuk'' dus ik er mee naar de toonbank (Twijfel... Twijfel....Ahg.. waarom niet) en toen heb ik hem gekocht. Dus nu heb ik een ROZE
(en ik hou niet eens van roze) Nintendo DSI. Na hem gekocht te hebben liepen we het winkelcentrum uit om naar Fransesca der huis te gaan om daar wat te gaan eten. Bij Fransesca thuis moest ik mijn DS natuurlijk gelijk uitproberen. Dus terwijl Fransesca aan het koken was ging ik kijken wat ik allemaal met dit ding kon doen. Foto's maken tekenen, internet verbinding (als je die goed aansluit, wat ik niet heb gedaan en ook eigenlijk niet weet hoe dat moet), je kan muziek luistere (als dat erop staat) en je kan chatten (maar dan moet je natuurlijk wel iemand hebben om mee te chatten!!). En je kan er natuurlijk ook spelletjes op spellen
. Na een beetje met dat ding verveeld te hebben heb ik hem weer netjes terug gedaan in de doos en was het tijd om te gaan eten. We aten Macaroni. Hayley en Anthony moeten thuis gevoed worden. Dus Helen of Dwayne geeft hun te eten, omdat ze ‘'zeggen'' dat ze zelf niet kunnen eten, maar ik vertik het om hun te voeren, omdat ik donders goed weet dat ze dat zelf heel goed kunnen. En ja hoor bij Fransesca aten ze heel netjes en als het even niet lukte vroegen ze netjes of ik hun kon helpen. In tegenstelling tot Hayley en Anthony zat Nicolas te jammeren dat hij het niet wilde eten en dat hij het niet kon en begon op een gegeven moment te huilen. Nadat Nicolas eindelijk een hap had genomen waren Hayley en Anthony al klaar en wilde graag een 2de portie(daar vragen ze thuis anders nooit om
). Ik nog een beetje voor hun opgeschept en ze konden weer lekker smikkelen. Na de macaroni kregen Anthony en Hayley hun lollie die ik stiekem gekocht had in het winkelcentrum terwijl ze niet oplette en ik nam een schaaltje met ijs. Hayley wilde ook ijs dus toen heb ik mijn schaaltje gedeeld. Na gegeten te hebben gingen Hayley, Anthony en Nicolas nog een beetje spellen en na ongeveer een half uurtje gingen we richting het zwembad om daar lekker rond te scharrelen. Hayley en Anthony mochten niet tegen Nicolas zeggen dat hij zwemles had, want dan gaat hij tegen stribbelen en schreeuwen vertelde Fransesca (het eerste wat ik dacht was: waarom heb je het dan voorgesteld om Nicolas 3 keer in de week zwemles te laten krijgen terwijl hij ook al op dansen, judo en tennis zit!). Dus zonder iets verteld te hebben tegen Nicolas gingen we richting het zwembad en zodra we binnen waren gingen Nicolas en Fransesca naar het buitenzwembad en Hayley, Anthony en ik gingen naar de kleedkamers om onze zwemkleding aan te trekken en daarna een duik te nemen in het lekker verfrissende zwembad. Het zwembad was inderdaad lekker verfrissend helaas wilde Anthony na een half uur al weer het water uit (precies na dit half uur was Nicolas klaar met zwemmen). Ik wist dit gelukkig te rekken met een half uur. Fransesca hield Hayley bezig en ik had Anthony die om de 5 minuten begon te huilen en te schreeuwen dat hij naar huis wilde. Op een gegeven moment liep ik naar waar Hayley, Fransesca en Nicolas waren (bij de glijbaan) en ging daar zitten met Anthony. Fransesca had gevraagd aan een jongen die aan het zwemmen was of hij met Hayley van de glijbaan wilde gaan, omdat zij niet durfde. Zijn moeder had hem aangemoedigd en samen met Hayley ging hij omhoog. Ik bedankte de vrouw (omdat Fransesca niks zei) en zij keek naar mij en Anthony die op mijn schoot zat te rillen en zei dat ik een schattig zoontje had. Ik keek naar Anthony bedankte haar en toen stelde ze voor dat ik anders in het baby badje moest gaan zitten dat was een stuk warmer (ik had dit al een aantal keer tegen Anthony gezegd/voorgesteld, maar dan begon hij te huilen en schreeuwde dat hij dat niet wilde). Deze keer stond ik op en droeg hem naar het baby badje. Ik ging in het baby badje zitten en Anthony gaf wel een paar snikken en gilde een aantal keer, maar toen hij in het water zat werd hij ineens heerlijk rustig en stil. Ik maakte van mijn hand een kommetje en gooide warm water over zijn rug en armen. Hierna rilde hij niet meer. Heb hier een tijdje met Anthony in gezeten. Toen Hayley, Nicolas en Fransesca ook bij ons kwamen zitten hebben we nog even in het baby badje gezeten en daarna gingen we naar de kleedkamers om te douchen, om te kleden en om naar huis te gaan. Toen we thuis waren hebben we lekker gegeten en daarna gingen Helen en Dwayne met de kinderen buiten spelen. Ik ging even achter de computer zitten om Nathalie een mailtje te sturen over Australia Day (dat is morgen) en wat zij ging doen. Nog geen 5 minuten later kreeg ik al weer een mailtje terug dat zo gauw ze het wist ze me zou bellen of een smsje zou sturen.
26-1-2011
Australia Day.
Vandaag is het Australia Day. De dag waarop Australië is gesticht. 's Avonds zou er in het Centrum van Perth groot vuurwerk zijn. Hier zou ik met Fransesca naar toe gaan, maar zij had een andere au pair gesmst om te vragen wat die ging doen en of we misschien met haar af konden spreken en ik had Nathalie ge-mailt over wat zij ging doen. Het is nu 10 uur en ik heb nog niks van der gehoord. Fransesca had wel een sms terug gehad van dat andere meisje, maar zij zou naar een feestje gaan waar veel gedronken zou worden dus op haar hoefde we niet te rekenen. Om 2 uur ging ik naar Fransesca toe om met haar naar het centrum van Perth te gaan. Het vuurwerk zou afgestoken worden om 8 uur, maar Fransesca stelde voor om eerder te gaan ander zouden we geen plek hebben om het vuurwerk goed te kunnen zien. Nou om alles even kort samen te vatten. Ik werd helemaal gek van dat kind. Alleen maar commentaar en zeuren en dan wilde ze weer niks en dan wilde ze weer zitten (bla....bla....bla.....) Het was rete vermoeiend om met haar naar Australie day te gaan. Het vuurwerk was wel mooi en daar heb ik ook zeker van genoten. Aangezien ik met oud en nieuw al om 9 uur op mijn bed lag! Tijdens het vuurwerk zat ze alleen maar te klagen dat ze het koud had (mooi dat ik mijn vest niet aan haar ga geven). Toen we dachten dat het vuurwerk was afgelopen liepen we richting het station. Toen ineens begon het vuurwerk weer we waren halverwege een veld met allemaal mensen, maar ze moest en zou het vuurwerk zien, terwijl ik dacht als we nu een beetje door lopen dan zijn we de menigte voor. Maar wij dus wachten en ra ra wat gebeurde er toen het vuurwerk echt af was gelopen
!? Iedereen pakte zijn/haar spullen en zette het op een lopen
. Ik heb werkelijk nog nooit zo veel mensen naar een station zien lopen. Fransesca begon per direct 7 kleuren te schijten
, maar ik commandeerde haar dat ze in mijn buurt moest blijven en de pas erin moest houden. Het was goed dat we al een stukje hadden gelopen toen het vuurwerk weer begon anders hadden we de tram nooit gehaald en hadden we nooit in de (te volle) tram kunnen zitten. Tijdens het lopen was er een meisje foto's aan het maken van de menigte. Ze liep achteruit en beng... daar lag ze dan. Doordat ze achteruit liep was ze tegen de stoep op gelopen en was ze achterover geknald het eerste wat ze deed toen ze overeind krabbelde was kei hard lachen (waarschijnlijk een bakkie op). Toen we nog wat verder waren zaten er 2 mannen op straat muziek te maken. 1 van de mannen was aan het trommelen en de andere man was een wat aan het zingen. Zodra hij klaar was met zijn tekst zij iedereen HEE.. HEE.. Echt super gaaf. Fransesca schrok zich het apen zuur toen iedereen HEE.. HEE.. zei en ik begon te lachen en lekker hard mee te zingen
(dat is toch kikke). Met zun 100en (misschien wel 1000en) liepen we verder richting het trein station. Op een gegeven moment kwamen we bij een kruispunt iedereen ging links, maar ik zei tegen Fransesca dat ze met mij mee moest lopen. We gingen rechts en liepen langs een andere ingang van het tram station. Hier liepen we doorheen en waarschijnlijk doordat we rechts waren gegaan was het nog niet zo heel druk op het perron. Toen de trein kwam trok ik Fransesca mee de trein in en ging ergens zitten. Dit had ik niet een minuut later moeten doen, want toen kwam er storm loop. Allemaal rennende mensen stormde de trein in en ineens was het echt super druk. ‘'ohw... mijn god ik denk dat ik claustrofobisch word!! Ohww... het is zo druk ineens'' (het scheelde niet veel of Fransesca begon te hyperventileren). Het enigste wat ik dacht was good luck with that!! Na nog een paar mensen in de trein gepropt te hebben sloten de deuren zich zelf en begon de trein te reiden. Er renden mensen het perron op in de hoop dat ze de trein nog konden halen (baaluh te laat, wees gerust er komen nog meer treinen
dus die mensen hoefen niet daar op het perron te slapen
) Toen we in de trein zaten kreeg ik ineens een smsje van Nathalie. Hey puck, we are at the foreshore now. Where are you? Is Fransesca with you? Ik had toen zo iets van bekijk jij het is even. Als je me er niet bij wil hebben zeg het dan lekker en stuur me niet om 9 uur een sms met ik ben daar en daar!! Ik heb der een smsje terug gestuurd, met daarin bedankt voor je sms!! Ik zit in de trein richting huis en iets dat ik geen idee had waar de foreshore was (na dit opgezocht te hebben bleek dat dus helemaal aan de andere kant te zijn van Perth. Een pokke end rijden dus). Na 3 haltes voorbij gegaan te zijn werd het een klein beetje rustiger in de trein. Niemand stond meer hutje mutje en er was nu ruimte om te ademen. Nog 2 haltes en dan moesten wij er ook uit. Fransesca zei dit en ik stond alvast op en liep naar de deuren om uit te kunnen stappen als we er waren. Fransesca volgende mijn voorbeeld en zo konden we op tijd uitstappen toen we hier de mogelijkheid voor hadden. We moesten wel zoeken aan welke kant we ook al weer het perron af moeste, maar na even goed gekeken te hebben liepen we de goede kant op langs 4 hotte politie agenten
Toen we bij de auto waren, stapte we de auto in en reed ik Fransesca (ja jullie lezen het goed. Ik reed
) naar huis. Toen ik haar had afgezet zette ik de radio op 100 en schreeuwen lekker had met de muziek mee om mijn frustraties er een beetje uit te gooien van die dag. En dat ging best
Weer een ochtend waar ik lekker kon uitslapen. Big Hayley had Anthony en Hayley mee genomen naar het verjaardagsfeestje van Anna. Toen Hayley en Anthony uiteindelijk weer thuis waren begon de herrie. Anthony was constant aan het jammeren, luisterde niet en had een grote mond. Hayley was ook niet de liefste en zette ook continu als ik iets vroeg of iets zei een grote scheur op. Uiteindelijk was ik ze beiden zo zat dat ik ze op hun kamer heb gezet. Niet dat dit veel uithaalde bij Hayley, want die had toch zo iets van‘'over een paar minuten mag ik er toch weer uit''. Maar Anthony begon eerst kei hard te huilen als hij naar zijn kamer moest, daarna werd hij boos en ging die slaan of krabbelen (dan heeft die een goeie aan mij
). 's Avonds worp dit zijn vruchten af, want Helen vroeg of Anthony en Hayley lief waren geweest. Ik kon hier op antwoorden dan ze beide niet luisterde en dat ze een grote mond hadden en daardoor mochten ze niet in de jakoezie
(haha don't mess with Puck
). Om 7 uur kwam Dwayne thuis vanuit Sydney. Hij kon gelijk aan de bak, want de kinderen moesten nog in bad. Volgens Helen kon hij dat dus mooi doen (Helen rulez in this house
)
21-1-2011
Werkschema.
Vandaag heb ik mijn officiële werk schema gezien. Nou als ik deze uren altijd zou hebben en het geld zou verdienen wat ik hier doe in euro's dat zou iedereen kunnen met 2 vingers in zijn neus en een blinddoek om. Maar mij hoor je natuurlijk niet klagen. Ik zeg natuurlijk ja en amen en lag er bij
. Ik had gister Romy (au pair vanuit Duitsland)een mail via facebook gestuurd en die vroeg vandaag of ik haar en Nathalie (een andere au pair uit Duitsland) wilde ontmoeten in het centrum in Perth op zaterdag (hier had ik natuurlijk wel oren naar Andere mensen ontmoeten
). Ze vroeg wat later of ik anders misschien ook die avond mee wilde stappen. Op zich wilde ik dit wel, maar toen ik mijn auto in stapte kwam ik erachter dat mijn tom tom niet werkte (with out a tom tom I am a kneus!!
. Zoals ik had verteld Anthony had met de oplader zitten spelen, maar Helen heeft gelukkig een nieuwe voor me gekocht. Alleen toen ik hem in de auto wilde doen werkte die niet
(fijn nou kan ik alsnog nergens heen).Toen heb ik Romy gesmst en ben lekker thuis gebleven. Dwayne en Helen zijn een beetje aan mijn auto en de sigareten aansteker wezen knutselen en toen ging het lampje van opladen branden. Dus hij zou het moeten doen. Maar nu eerst slapen de rest zie ik morgen wel
22-1-2011
Nieuw mensen.
Toen ik wakker werd ging ik gelijk uit bed. Normaal blijf ik er nog even in liggen woelen, maar vandaag zou ik Nathalie en Romy ontmoeten. Ik moest weten naar welk station ik moest reiden en ik moest mijn spullen pakken, omdat ik na mijn tripje naar Perth naar Joe zou gaan. Toen ik alles had uitgezocht en mijn spullen had gepakt at ik wat en stapte ik in de auto. Ik probeerde als eers mijn tom tom aan te zetten, maar dat lukte niet (natuurlijk
Minder prettige irritant pokke ding!!). Nou dan maar eerst tanken en daarna zullen we wel verder zien. Eenmaal getankt werkte dat minder prettige ding nog steeds niet. Toen ik mijn auto ergens had geparkeerd om de weg te zoeken in mijn wegen boek sprong mijn tom tom ineens aan (yes yes yes, haha joepie
). Toen kon ik eindelijk mijn reis voortzetten. Eenmaal aangekomen bij het station (een andere dan dat ik in de tom tom had in getikt
) parkeerde ik mijn auto en liep naar het platform. Deze keer hoefde ik geen kaartje te kopen, want Dwayne en Helen hadden een chipkaart voor mij geregeld
. Beter dan iedere keer moeilijk moeten doen met kaartjes kopen nu kan ik als ik instap mijn kaart langs de automaat halen en als ik uitstap en ik hoef neit moeilijk te doen met een kaartje kopen. Normaal vind ik het niks om met de bus/tram te gaan, maar het ging best. Ik kwam eerder dan verwacht aan op het station van Perth. Daar aangekomen smste ik Romy en liet haar weten waar ik was. Zij zat nog steeds in de bus met een vriendin van haar die ze ook had uitgenodigd om mee te gaan naar Perth. Toen ik op het bakje zat te wachten werd ik ineens gebeld door Joe. Hij belde om te vragen hoe laat ik zou komen en wat ik wilde eten. Ik vertelde hem dat ik na het bezoekje in Perth naar City beach zou gaan om daar volly bal te spelen en om daar te bbqen. Terwijl ik zat te bellen zag ik romy en haar vriedin op het station lopen. Romy probeerde mij te bellen dus bedankte ik Joe zei nogmaals dat ik naar City beach zou gaan en dat ik hem zou bellen als ik later zou zijn. Toen ik op had gehangen liep ik richting Romy en zwaaide naar haar. Ze keek me eerst een beetje schaapachtig aan, maar toen ze door had dat ik het was glimlachte ze en zwaaide ze terug en liep ze mijn richting uit. Toen we hallo hadden gezegt vertelde ze me dat Nathalie pas een half uur later zouden komen dus gingen wij alvast naar een cafetje en zij zou ons daar ontmoeten. Bij het cafe aangekomen zag het er van buiten super strak uit. Binnen was het net het Westland
Foto's van koeien, lampen van kippen gaas, ze schonken water in glazen met een gieter (helemaal leuk
). het zag er allemaal heel leuk uit. En er stonden nog lekker mannen in de keuken ook (was een open keuken dus ik kon mijn ogen goed te kijken leggen
). Nadat wij hadden besteld en het was gebracht kwam Nathalie binnen lopen. Gouw werd er wat besteld en toen ging ze zitten. We stelde een paar vragen aan elkaar en na een poosje wat gebabbelde te hebben kwam ik er op uit dat ik niet de enigste was die 7 kleuren scheet als ze bij Fransesca in de auto zat (hoe we op dat onderwerp kwamen weet ik niet, maar ben blij dat ik geen remi ben in dit verhaal). Na wat gegietert water gedronken te hebben.
gingen we de stad in. Kijken wat Perth te bieden had. Na wat in winkels gekeken te hebben was het voor romy al weer tijd om terug te gaan naar haar huis omdat ze weer moest oppassen. Ik ben toen samen met Nathalie naar City beach gegaan. Ze vertelde dat je daar kon volleyballen en dat daar ook werd gebarbecued (een goede manier om mensen te leren kennen). Toen we bij het station zaten keken we hoe laat de bus zou komen. Ik keek en ik keek wat beter, maar ik snapte er dus echt niks van!! Nathalie snapte er ook niks van. Het enigste wat we wisten is dat we bus 85 moesten hebben. Na 5 minuten kwamen er 2 andere meiden bij zitten en na 10 minuten wachten was er nog steeds geen bus. Ik vroeg aan 1 van de meiden of zij wisten hoe laat de bus zou komen. Nog ongeveer 5 minuten moesten we wachten en dan zou de bus komen. Zo kwamen we een beetje aan de praat en toen kwamen we er achter dat zij en haar vriendin naar de zelfde plek zouden gaan als dat wij zouden gaan. Na 5 minuten kwam inderdaad de bus en we gingen bij elkaar in de buurt zitten en kletste een beetje. Ze stelden vragen waar wij (ik en Nathalie) vandaan kwamen en wat we hier deden en zo vroegen we dat ook aan hun. Toen de bus ergens stopte liep er een jongen langs en begroeten me in het Nederlands. Ik stond eerst een beetje perplex, maar daarna riep ik Hee Nederlander. Hij moest lachen en liep verder. Nathalie en de 2 andere meiden keken me raar aan. Ik zei dat die jongen ook Nederlands was. Toen vertrok de bus weer en reden we naar City beach. Daar aangekomen zochten we naar een bekende van Nathalie die 1 van die andere meiden ook kende. We zochten en zochten, maar konden hem niet vinden. Wat bleek nou we waren dwars langs hem gelopen 2x ofzo
. Maar goed, na het dus gevonden te hebben dropte we onze spullen en keken een beetje rond wat er allemaal was. Op het strand zelf (want waar we onze spullen hadden gedropt was gras en als je richting de zee liep had je zand) was er een volleybal net gespannen en werd er fanatiek volleybal. Als je zin had om te spelen dan moest je er gewoon tussen springen en dan kon je ook een balletje slaan. Jammer dat er best wel een sterke wind stond. Dus moest ja aan de ene kant niet al te hard slaan en aan de andere kant moest je een aardige hengst verkopen (voor de mensen die de betekenis van een hengst verkopen niet snappen het is een aardige klap/knal geven
). Nathalie had niet zo een zin om te volleyballen, maar ik sprong gelijk het veld op om lekker een balletje te slaan. Het was nog best leuk ook. Na een aardig lange tijd gespeeld te hebben werd er geroepen dat er eten was. Er was in de tussen tijd dat ik aan het volleyballen was een bbq neer gezet en ze waren bezig om hotdogs en hamburgers te braden/bakken/grillen. Nathalie durfde niet echt een hotdog te nemen, maar ik had honger en banjerde naar de jongen die Nathalie kende vroeg aan hem of we ook wat te eten konden pakken bedankte hem daarna vriendelijk (omdat hij ja zei
) en wenkte Nathalie dat we met een gerust hard wat te eten konden pakken. Na een hotdog naar binnen te hebben gewerkt. Toen Nathalie ook klaar was liepen we naar de zee om daar even te pootje baden en weer terug naar het volleybal veld om nog een potje te spelen. Een half uur later zeiden de meiden die we tegen waren gekomen in de bus ons gedag, omdat 1 van hen nog naar een etentje moest. Nathalie en ik speelde nog een potje en liepen daarna ook richting de bus. Toen we bij het bushokje aankwamen zaten de twee meiden uit de bus ook nog steeds in het bus hokje(waren dus net ffies een kwartiertje te vroeg gaan lopen naar de bus
). Toen hop in de bus, met de bus naar het trein station, met de trein naar east gildfort, waar 2 dronken Aboriginal meiden en twee binkie van jongens waren (waar ik heel snel en onzichtbaar voorbij liep) en hup naar mijn auto. Met de auto ben ik toen naar Joe zijn huis gereden en daar ben ik de nacht blijven slapen om de volgende dag cricket te zien
23-1-2011
Cricket!!
Ik vind sport leuk om te zien, maar het moet niet 5 uur duren!! En dan bedoel ik ook letterlijk 5 uur. Oh mijn god wat is cricket een lange sport om naar te kijken.
Toen ik wakker werd gemaakt om 7 uur kleden ik me gouw aan maakte me op en at wat, want het was tijd om naar James (haha ja ik weet nog steeds zijn naam
) zijn cricket wedstrijd te kijken. Na al zijn spullen in de achterbak geladen te hebben en een teamgenootje van hem te hebben opgehaald en gearriveerd te zijn op het veld vroeg ik me af wat er me allemaal te wachten stond. Het veld is 1 grote cirkel van ongeveer 100 meter doorsnee (het zou heel goed kunnen dan het een stuk groter is, want het leek wel 500 meter). En in het midden van dat veld word het spelletje cricket dan gespeeld. Je moet dus eerst een hele marathon afleggen wil je bij je plaats van bestemming aankomen! Maar goed..... James zijn wedstrijd begon om 8 uur en om 12 uur gingen ik samen met Joe weer richting huis (toen was de wedstrijd nog niet afgelopen) om zich klaar te maken voor zijn eigen wedstrijd. James zijn wedstrijd was wel leuk om te zien (ik was meer met de vliegen bezig die iedere keer op mijn benen zaten
). Om een jong team te zien spelen is op zich nog wel redelijk leuk ook als je de regels niet weet. Toen we dus bij Joe thuis waren en hij zich omgekleed had en we wat hadden gegeten was het tijd om richting de plek te rijden waar Joe zou spelen. Na het gevonden te hebben (we waren een beetje verkeerd gereden
) en nadat iedereen was gearriveerd kon het spel beginnen. Ik hoef geen details te vertellen, want ik snap er dus helemaal niks van dus ik weet niet eens hoe ik die details moet beschrijven, maar het duurde lang. Nadat de tegenpartij allang had gewonnen en Joe en zijn team eindelijk had gezegd dat het klaar was kon de gezelligheid beginnen. Er was een grote bak met daarin blikjes drinken mee genomen om na de (lang, lang, lang durende wedstrijd) wat uit te drinken en om alle hurdy (ik geloof dat dat een term is uit het cricket serque
) en alle andere dingen die ze gevangen of gegooid of geslagen hadden op te schrijven en om te betalen. Als je 1 van deze dingen doet tijdens een wedstrijd (wat ik de zin hiervoor heb benoemd) dan krijg je punten. En voor die punten moet je betalen. Aan het eind van het jaar gaan ze dan met het hele team een weekendje weg. Joe kreeg extra punten, omdat hij zijn nichtje (ik dus
) mee had genomen naar een ouwe lullen wedstrijd (Nee, ik schrijf alleen over wat die man zei die de punten bij elkaar telde!!) en nog eentje uit het verre Nederland ook. Iedereen moest hier hard om lachen (waaronder ik) en bedankte hem voor de soms grappige dingen die er op het veld gebeurde. De rest moest hier ook om lachen. Na 2 biertjes te hebben gedronken (ik 2 cola, want ik moest die avond nog naar huis rijden) gingen we weer richting Joe zijn huis om daar te eten.
Vandaag was er een nieuwe oppas genaamd Mellisa. Melissa is een vrouw van 32 die erg stilletjes, maar aardig over komt. Ze heeft een kind van 16 (reken maar uit
) en komt hier bij de Millen familie zo nu en dan oppassen. 's Ochtends en een deel van de middag was Mellisa dus lekker bezig met de kinderen en dus kon ik een boekje lezen. Om 2 uur ging Mellisa naar huis en was de beurt weer aan mij om Anthony en Hayley te passen. Dit ging allemaal prima. Tijdens het oppassen stuurde Fransesca me een sms of ik 's avonds gezellig langs wilde komen. Nathalie een au pair en Vilja een Au pair die nieuw is zouden ook langs komen. Ik wilde deze au pairs wel leren kennen dus ik zou 's avonds naar Fransesca gaan en de 2 andere au pairs leren kennen. Maar eerst moest ik nog gewoon oppassen tot Helen thuis zou komen. Toen Helen thuis was hebben we gegeten. Anthony en Hayley deden zo lang over hun eten dat ze daarna gelijk in bad gingen en naar bed. Toen Anhony en Helen in hun bed lagen pakte ik mijn spullen, zei Helen gedag en vertrok naar Fransesca. Toen ik richting Fransesca reed deed mijn tom tom het niet ik wist niet waarom die het niet deed, maar ik moest het zonder tom tom zien te redden. Gelukkig wist ik Fransesca's huis te vinden zonder tom tom. Toen ik bij Fransesca aankwam zag ik het probleem. Op de bovenkant van je oplader van de tom tom hoort een drukknop te zitten, maar die zat er bij mij niet op (2 of 3 dagen eerder had Anthony met de oplader van de tom tom gespeeld
. Ra ra hoe die kwijt is geraakt). Toen ik mijn spullen neer zette zei Fransesca dat Vilja en Nathalie niet zouden komen, omdat ze moe waren of niet weg konden. (leer ik ze nog steeds niet kennen
). Uiteindelijk zijn we met zijn 2en naar het strand gegaan. Het eerste wat Fransesca vroeg toen we naar de auto liepen was of ik wilde reiden ik vond dat niet zo een goed idee, omdat zij heeft een auto waarin je moet schakelen en ik heb een automaat (en aangezien alles hier anders om is lijkt me dat een slecht idee). Toen we hadden we besloten naar wel strand we gingen starte Fransesca de auto en gingen we op pad. Ik heb 1 keer eerder bij Fransesca in de auto gezeten toen reed ze nog redelijk normaal, maar deze keer had ik echt doods angsten
( dat is waarschijnlijk nog zacht uitgedrukt). Tijdens het rijden zat Fransesca continu te zuchten dat ze na 10 minuten rijden al zo moe werd en of ik niet wilde rijden
(ik had uiteindelijk beter kunnen rijden
ik denk dat dat misschien veiliger had geweest). Onderweg dacht ik dat Fransesca van weg helft wilde wisselen, want ze begon op 2 weg helften te rijden na een poosje kwam ik erachter dat ze eigenlijk helemaal niet wist waar ze wilde rijden, want ze bleef in het midden van 2 weg helften rijden dus niemand kon ons passeren. Er waren allemaal auto's aan het toeteren, maar ze scheen het waarschijnlijk niet te horen, want ze bleef gewoon over de witte streep rijden. Na ongeveer 10 minuten ging ze eindelijk weer op 1 weg helft rijden(I am save again). Toen we nog geen 5 minuten normaal op 1 weghelft reden wisselde Fransesca ineens van weg helft en knalde bijna een auto van de rijbaan (weer een toeterende auto
). Gelukkig waren we nu bijna bij onze bestemming en we hoefde alleen nog maar ergens rechts een parkeerplaats op te gaan. ‘'ohw laat ik dan maar even van baan wisselen'' Uhm... Fransesca dat kun je wel doen, maar die rechter baan waar je nu op rijd is voor onze tegen liggers
Ze wist niet hoe snel ze weer naar de linker rijbaan moest sturen (zonder te kijken, waardoor ik dus bijna weer voor ansjovis kon spelen!!) Na EINDELIJK de parkeerplaats op gereden te zijn dacht ik veilig te zijn (hoe verkeerd kon ik wezen). Op de hele parkeerplaat stond maar 1 andere auto. Toen ik goed keek zag ik dat er op de achterbank in de auto 2 mensen druk bezig waren
(1 van hun was zeker zijn/haar lens kwijt
). Fransesca vroeg wat die 2 mensen daar aan het doen waren (hoe naïef kan je zijn!!) ‘'Ik denk dat ze sex hebben'' zei ik.Ik denk dat ik dat beter niet had kunnen zeggen, want het enigste was ze toen nog wilde is zo snel mogelijk van die parkeerplaats weg rijden
(Ik dacht even dat ik gek werk. Was in eindelijk veilig wilde die gek weer de weg op). Ik zei dat ze gewoon rustig moest blijven haar auto moest parkeren en dat wij dan gewoon naar het strand zouden gaan. ‘'ja... maar... willen die mensen dan niet alleen zijn'' ‘'ha ha dan hadden ze maar een andere parkeerplaats moeten zoeken. Doe niet moeilijk en parkeer gewoon je auto wij gaan toch naar het strand dus zet hem gewoon hier neer''. En gelukkig parkeerde ze haar auto (yes, I am save
) Toen we op het strand waren, hebben we lekker pootje gebadderd en foto's gemaakt. Om 11 liepen we richting de auto en zagen een restaurantje. We liepen naar binnen om daar wat te drinken. Ik wilde een wijntje nemen, maar toen ik de prijzen zag had ik gelijk geen dorst meer. We bedankte de serveerster en liepen naar de auto (ohww god daar gaan we weer
). Weer vroeg Fransesca of ik wilde rijden. Ik zei WEER dat ik dat liever niet deed, omdat ik bang was dat ik ongelukken maak in haar auto, omdat haar auto een schakel is. Met veel gezucht en gesteund ging ze achter het stuur zitten en toen vertrokken we weer richting haar huis. Tijdens het reiden vertelde ze dat als ze met Nathalie ergens heen reed dat nathalie altijd wisselde met haar als ze moe was. Dat vond ze altijd wel erg fijn (
Ik ben nathalie niet, en nathalie is nog gek ook dat ze dat doet!!). Zo bleef ze de hele reis een beetje kakkelen en ik zat maar met mijn handjes gevouwen en te hopen dat ze niet op een andere auto zou knallen. Als ze moet remmen voor een stoplicht dan remt ze pas 10 meter voor de witte streep. Ook al staat er een auto 10 meter is genoeg denkt ze (ik zit dan net nog niet met me gezicht tegen de vooruit!!) Toen we (gelukkig levend) bij haar huis aan waren gekomen aten we wat en gingen daarna boven bij haar op het balkon zitten. Op het balkon aangekomen kreeg ik een sms van moeders (ik ben ongeveer een uur bezig geweest om een sms terug te sturen, omdat me telefoon niet helemaal meewerkte). Tijdens dat ik terug zat te smsen zat Fransesca chips te eten en was ze aan het vertellen over Nathalie en Romy (beide ook au pair). Ik luisterde half en zei zo nu en dan eens ja of knikte. Ruim een uur later was ik eindelijk klaar met smsen en besloot toen naar mijn bed te gaan. Ik wilde ook graag naar binnen, omdat ik een aantal muggen had zien vliegen (ik had mezelf gewassen dus ik kon het niet wezen)en aangezien ik altijd de pineut ben met de beesten wilde ik naar binnen. Binnen in het huis keek ik naar mijn benen en ik kon zo 5 muggenbulten tellen. 1tje jeukte al gelijk heel erg. Toen ik er de volgende ochtend naar keek was die helemaal rood en zag er raar uit (niks ernstig heb gewoon te veel gekrabd). 's Ochtends heb ik wat gegeten en ik ben om half 11 weer terug naar huis gereden zonder tom tom. En ik heb het weer prima kunnen vinden
Thuis aangekomen had ik de auto in de garage geparkeerd en liep het huis binnen. Ik schrok me toen het heen en weer, want het alarm ging toen heel hard af (ik was het alarm vergeten uit te zetten
). Na vlug het alarm uitgezet te hebben had ik het huis lekker voor mezelf. Big Hayley was op Hayley en Anthony aan het passen en ik kon lekker doen wat ik wilde. Toen ze weer thuis kwamen waren Anthony en Hayley gezellig. Rond half 3 kwam Helen weer thuis. Ze had vrijgenomen, omdat ze om 3 uur de jakoezie kwamen brengen (ja een jakoezie
Die heeft Helen van haar broer over gekocht voor de helft van de prijs En ja ik weet het ik heb het hier echt heel erg rot). En om 3 uur kwamen er inderdaad 3 mannen een jakoezie brengen. En die mannen waren nog lekker ook
(daar zou ik zegmaar wel een beschuitje mee willen eten
) Toen de jakoezie was geplaatst gooide helen de tuinslang erin en liet hem vol lopen met water. Na het eten was de jakoezie eindelijk goed gevuld en Hayley en Anthony konden niet wachten totdat ze er in konden (ze hadden beter een dagje kunnen wachten, want het water was koud
). Hayley begon na 5 minuten al te rillen terwijl Anthony nog vrolijk aan het rond spartelen was. Helen en ik hebben ze er toen maar uitgehaald en in bad gedaan en daarna lekker naar bed gebracht. Ik en Helen hebben toen de kids lagen te slapen onder het genot van een wijntje CSI gekeken. Daarna ging Helen naar bed en ik ben naar mijn kamer gegaan en heb nog een beetje gecomputerd. Daarna ging ik slapen, met het uitzicht dat ik morgen lekker uit kan slapen
Vandaag mochten Hayley en Anthony naar zwemles. Dat begon om 9 uur dus ik kon weer lekker uitslapen (ik heb het hier wel slecht, met iedere ochtend uitslapen
) Nadat ik wakker was geworden heb ik lekker een poosje onder de douche gestaan. Nadat ik klaar was heb ik wat gegeten en ben ik in mijn kamer kaarten gaan schrijven. Ik had er een aantal gekocht dus ik ben lekker bezig geweest. Half 11 ongeveer kwamen Helen, Hayley en Anthony weer thuis. Nog geen 10 minuten later kwam Jenny (een vriendin van Helen) met haar dochter Katie langs om wat te drinken.
Katie ging ondertussen spelen met Hayley. Nadat Jenny en Katie weer waren vertrokken heb ik lekker met de kinderen buiten gespeeld totdat we moe waren (totdat ik moe was, want die 2 kids hebben energie voor 100
). 's avonds na het eten hebben we nog even buiten gespeeld en daarna was het al weer tijd om in bad te gaan en om naar bed te gaan.
16-1-2011
Zwemmen.
Vandaag gingen Helen, Hayley en Anthony naar Jenny toe om daar te gaan zwemmen. Ik bleef thuis omdat ik nog een groot deel van mijn kaarten af moest schrijven en ik niet zo nodig hoefde te zwemmen. Ik heb dus een lekker stil en rustig dagje thuis gehad
17-1-2011
Samen spelen.
Deze week heb ik ongeveer weer iedere ochtend een oppas. Dus voor mij is dat lekker uislapen (zoals ik al eerder had gezegd ‘'wat heb ik het toch rot''
). Vanochtend kwam Big Hayley weer oppassen. Ze heeft Anthony en Hayley mee genomen naar haar huis en toen ze terug kwamen hadden ze kadotjes gekregen van Big Hayley. Hayley had een knuffel paard gekregen een kroontje en een snoep zuurstok en Anthony had een opblaasbare lolly gekregen en een snoep zuurstok. De opblaasbare lolly gebruikte Anthony meer als knuppel dan versiering. 's Middags hebben Hayley en Anthony lief samen gespeeld. Soms hoorde je wel eens gejammer, maar dat was al weer gouw te verhelpen door er wat van te zeggen.
