Vandaag een lekker rustig dagje. Het was Helen der eerste werkdag dus die was de hele dag weg. Dwayne was nog wel gewoon thuis, maar die was druk bezig met het inpakken van zijn tas en aan het zoeken naar spullen die hij mee moest nemen. Dus over vandaag valt eigenlijk niet zo veel te vertellen.
11-11-2011 (haha nog meer 11111tjes)
Dokters bezoek
Vandaag moest ik naar de dokter (wees gerust niks ernstig). Ik ging naar de dokter voor mijn duikers test. Er worden dan allemaal testjes bij je gedaan en dan gaan ze kijken of je geschikt ben om te duiken. Toen ik binnen kwam vertelde ik waarvoor ik kwam en toen mocht ik gelijk in een bekertje plassen
. Dus ik met dat potje naar de wc. Het eerste wat ik me afvroeg waar ze dit in godsnaam voor nodig hadden, maar goed zij wilde mijn plas nou best dan vul ik dat bekertje tot de rand ook!! Dus ik weer terug naar de balie met mijn potje en ik gaf het weer terug en ze keek me met zo een hoofd aan ‘'uhm.... Maar we hoefde maar een klein beetje'' en daarna zo een gemaakte lag erachteraan. Maar goed
hierna mocht ik plaats nemen in de wachtruimte. Na 5 minuten wachten werd ik ineens gebeld door Dwayne (hij had me gebracht en was met de kinderen naar het winkelcentrum gegaan om dingen te kopen die hij nog nodig had voor in Sydney)Ik liep naar buiten en nam op. ‘'Uhm... ja... hoii... Ja ik ben je vergeten om geld te geven om te betalen voor de dokter'' Ik zei hem dat er geen probleem was en dat ik het wel zou betalen en dat ik het wel terug zou krijgen. Na een verlegen uhm... ja ok.. zie je straks hing ik op en liep weer naar binnen. Voordat ik wou gaan zitten vroeg een goed uitziende jonge man mijn nummer... hahah ok grapje
Nee hij vroeg of mijn naam Silvia was
. Als dit zo was dan had de zuster mijn naam geroepen. Ik bedankte hem vriendelijk en liep naar de richting die hij aanwees en toen liep ik bijna op tegen de zuster die mij kwam halen. Ik stelde me voor en liep de zuster achterna. Toen we ik in haar kamertje kwam werd ik gemeten, gewogen, werd mijn pols gemeten en moest ik in een buisje blazen (gelukkig had ik niet gedronken
). Nadat dit alles was gedaan gingen we naar een andere kamer om daar mijn gehoor te meten. Als ik een piepje hoorde moest ik mijn duim opsteken. Deze test ging goed, af en toe wist ik alleen niet wat nou een piepje was of dat het een inbeelding was, maar volgens de mevrouw de zuster ging het heel goed. Na deze test mocht ik weer plaats nemen in de wachtkamer. Na weer 5 minuutjes wachten kwam er een mannelijke dokter die mijn naam noemde. Ik mocht met hem mee zijn kamer in en hij ging ook nog een aantal testjes doen. Ik moest zijn vinger volgen, mijn neus en zijn vinger aan raken, mijn ogen dicht doen en dan zou hij me een duw geven, met een hamertje op mijn knieën slaan en met een stethoscoop horen of mijn hartje wel goed klopte. En toen moest ik handtekeningen zetten en toen was ik klaar. En nu ben ik helemaal goedgekeurd en ga ik de 31ste beginnen met mijn duiklessen
. Na der dokter zijn we naar de duikers winkel gegaan om me in te schrijven. Het is leuk om zo iets te doen, maar het is wel super duur. Toen ik mezelf had ingeschreven was het tijd om naar huis te gaan. Thuis verder niet veel gedaan. Morgen ochtend heel vroeg gaat Dwayne voor ongeveer 2 weken naar Sydney en dan beginnen mijn werkdagen pas echt.
12-1-2011
‘Big Hayley'
Vanochtend kon ik lichtelijk uitslapen. De kinderen werden vanochtend opgevangen door ‘big Hayley'. Hayley is al 3 jaar lang de vaste oppas van kleine Hayley en Anthony (ik weet het, het is lastig. Ik moest er in het begin ook aan wennen). Vanochtend kwam Big hayley dus op de kids passen en kon ik net even iets langer slapen dan normaal. Vandaag heeft ze niet echt veel bijzonders met de kids gedaan, maar morgen gaan we met ze naar de film ‘'Yogi bear''. 's Middags was het mijn beurt om op te passen. Zo nou ik heb het wel geweten. Ik dacht nou dat doe ik wel even, maar dat had ik mooi mis. Ze waren me continu aan het uitproberen en aan het jammeren. Het is wel te merken dat ze nog aan mij moeten wennen, maar dat geeft niet, want ik ben hier nog wel een tijdje. Toen Helen thuis kwam lag Anthony te slapen, maar goed ook want die had de hele middag zitten jammeren. Nadat Helen Anthony had wakker geknuffeld ging ze koken. Ik liep naar haar toe en bood aan om de morgen te koken . Hier was Helen heel blij mee. 's Avonds hebben de kinderen lekker in het grote bad van Dwayne en Helen gebadderd en daarna zijn we ook naar bed gegaan.
13-1-2011
The movie.
Vandaag gingen Big Hayley, Hayley, Anthony en ik naar de film ‘'Yogyi bear'' Het is een leuke film, maar de stem van Jogy is echt super irritant en Anna Faris speelde ook mee in de film, maar die had beter bij de film scarie movie kunnen blijven. Ze kwam in Yogi bear niet tot haar recht. De bioscopen hier zijn ook veel anders dan bij ons. Wij hebben lekkere ruim zittende stoelen en dit was stoel maatje XXS dus niet helemaal voor mij gemaakt!! Volgens mij hadden ze ook beenruimte maatje XS, want ik moest mijn benen ongeveer in mijn nek leggen (wat hebben wij het somstoch goed in onse kouwe kikkerlantje
). Na de film gingen we weer richting huis. Thuis aangekomen bleef Big Hayley nog een half uurtje en vertok daarna weer naar huis. Morgen zou ze weer komen en dan zou ze gaan zwemmen met de kinderen. 's Middags ging gesmeerd. Ik ben samen met Hayley en Anthony boodschappen wezen doen voor het avond eten, want ik zou deze avond gaan koken (dat had ik beter niet neer kunnen zetten, want dit kan tegen mij gebruikt worden
). Ik had voor morgen ook nog cake beslag gekocht zodat we iets leuks te doen hebben voor morgen. 's Avonds heb ik macaroni gekookt en iedereen vond het lekker. Normaal zit Anthony altijd te zaniken dat hij niet van paprika of wortel houd en deze keer had ik het ook door het eten gedaan, maar hij zei hij niks over. Dus ik heb het goed gedaan
14-1-2011
Uitslapen.
Zo wat heb ik lekker uit kunnen slapen vanmorgen. Anthony werd pas om 7 uur wakker (waarschijnlijk omdat ik iets te veel eten op zijn bord had gedaan) en dat is al een vorm van uitslapen. Omdat Big Hayley er vanochtend ook was hoefde ik ook niet vroeg op te staan. Zij ging samen met Hayley en Anthony naar het zwembad dus het was helemaal stil in huis
. Nu heb ik dus uitgeslapen tot 9 uur/ half 10 en dat was best lekker. Geen geschreeuw of speelgoed dat geluid maakt. De kinderen kwamen rond half 12 weer thuis en toen was het mijn beurt om op ze te passen. 's Middags ben ik samen met Hayley en Anthony lekker cakejes bakken. Toen we klaar waren wisten Anthony en Hayley niet hoe gouw ze de cake schaal uit moesten likken. Nadat de cakejes af waren gekoeld heb ik er een laagje vanille over heen gesmeerd en daarna konden ze versierd worden. Hayley versierde haar cakeje met roze, geel en witte sprinkels en Anthony ook met roze, wit en gele sprinkels. De andere cakejes wilde ze niet versieren, want zo gouw ze 1 cakeje klaar hadden rende ze naar hun kleine tafeltje en aten hun eigen zelf gemaakte cakeje op. Dus ik kon mooi de andere cakejes versieren en de grootste voor mezelf eruit halen
. 's avonds is zo goed als iedere avond het zelfde ritueel. Na het eten gaan de kinderen buiten spelen en de ouders en ik moeten dan mee. Als het half 7 of 7 uur is dan gaan de kinderen in bad en daarna worden ze naar bed gebracht, krijgen ze een fles met melk en worden ze voorgelezen. Als dit hele ritueel is behandeld gaan ze slapen en word er door Helen en Dwayne (en nu ik er ben ook door mij
) film gekeken in de media kamer.
Nou mogen jullie 3 keer raden wat er deze avond gedaan werd (inderdaad precies hetzelfde als elke andere avond
Vandaag was de dag van Sarah's feestje. 's Ochtends had ik eerst afgesproken met Fransesca om te gaan shoppen. Toen ik was aangekomen bij Fransesca rond 10 uur kwam Nicolas naar beneden. Hij was waarschijnlijk net wakker geworden, want hij zag er slaperig uit. Nadat Fransesca alles had gepakt vertrokken we naar het winkelcentrum. Tijdens de rit vertelde ik Fransesca dat ik niet te lang wilde blijven, omdat ik op tijd bij mijn neef Joe wilde zijn om te helpen met dingen klaar zetten. Rond half 11 waren we bij het winkelcentrum, hadden we de auto geparkeerd en liepen we richting de winkels. Er waren weer een heleboel winkels die we af moesten en overal hingen weer Sale bordjes. Dan is het nooit vervelend om te shoppen
. De eerste winkel die we binnen liepen zag er nou niet echt veel belovend uit, maar na een beetje rond gesnuffeld te hebben had Fransesca een shirtje gevonden. Zij ging deze passen en ik ging nog een beetje verder kijken. Toen ineens uit het niets zag ik een jurk hangen die voor mij gemaakt was (mijn naam stond er nog net niet op zeg maar). Ik nam de jurk mee naar een pas hokje en trok hem aan en inderdaad hij was voor mij gemaakt
. Fransesca zag me staan in de jurk en zei dat die me heel goed stond (Duhh
) Ik zei haar ik wil deze jurk best kopen, maar dan doe ik hem wel gelijk aan! Fransesca keek me met grote ogen aan en zei ‘'nee dat kan je toch niet zomaar doen''. Uhm... als ik hem koop dan is die van mij dus als ik hem wil dragen dan doe ik dat ook.
. Ik liep naar de verkoper, rekende de jurk af, liep terug naar het pashokje om de jurk weer aan te trekken, kwam het pashokje weer uit (waar Fransesca met grote ogen stond te wachten) en toen liepen we de winkel uit. ‘'Haha, jij bent echt gek af en toe'' zei Fransesca (ik weet het ik heb me momenten). Zo liepen we verder naar het volgende winkeltje en het volgende winkeltje en weer het volgende winkeltje. Als je door een winkelcentrum loopt dan heb je aan je linker hand winkeltjes en aan je rechter hand winkeltjes. Bij ons in Nederland staan er dan geen cosmetica kraampjes tussen in, maar hier In Aussie zie je die alleen maar. En er komen om de 5 seconden van die vervelende mensen naar je toe of je opgemaakt wil worden voor niks en dan uiteindelijk willen ze je toch hun cosmetica proberen te verkopen. Fransesca en ik kwamen een winkel uit lopen en natuurlijk werd ik weer aangesproken. ‘'Hallo mevrouw van voor rouge draagt u!? Nou ik.... ik heb hier een rouge die u moet proberen. Het is goed voor de huid en het is alleen gemaakt van natuurlijke producten. Ja, maar..... Als u hier op de stoel komt zitten dan zal ik laten zien hoe mooi uw huid eruit ziet nadat u wat van deze rouge op heeft ‘' Zo bleef ze maar door gaan ik keek Fransesca aan en ik kon aan haar ogen zien dat zij wel heel graag wilde dus zei ik dat tegen de mevrouw die nog steeds aan het praten was over haar geweldige rouge. Na een paar keer twijfelen en mij 20 keer aan te hebben gekeken ging Fransesca dan toch uiteindelijk in de stoel zitten. Na 5 minuten zat er een lekkere dikke laag poeder op der gezicht (nu 3 keer raden, waarom ik niet wilde). Toen Fransesca klaar was kwam dan de vraag die iedereen wel kent. ‘'wilt u ons product misschien kopen''. Je kon de twijfel in Fransesca der ogen zien. Omdat ze na 5 minuten nog geen antwoord had gegeven bedankte ik de mevrouw vriendelijk voor het opknappen van mijn vriendin en trok haar weg van de stendt. Fransesca (met een lekker gepoederd bekkie) en ik liepen verder langs de winkels. Na een hele poos rond te hebben gelopen zijn we wat gaan eten en kwamen we tot de conclusie dat we niks meer nodig hadden en dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen we richting de auto liepen zei Fransesca ineens ‘'Ik denk dat ik mijn sleutels vergeten ben, ik laat ze altijd in mijn kamer liggen'' en inderdaad ze was haar sleutels vergeten dus belde ze haar host mam (wedden dat die niet thuis is). ‘'sorry mijn host moeder is ook aan het shoppen, maar ze komt me hier over 40 minuten ophalen''. Het was toen 1 uur en ik wilde ongeveer rond 2 uur thuis zijn om daarna naar Joe te gaan, maar dat werd hem dus niet. Fransesca kwam toen met het idee om wat rond te rijden (we waren met mijn auto gegaan) om te kijken wat er nog meer was in dit deel van Perth. Ik vond het een beter idee om nog maar weer het winkelcentrum in te lopen en te kijken of er nog andere leuke winkeltjes waren (vind het anders een beetje zonde van mijn benzine). Toen we binnen kwamen zag ik aan mijn rechter hand het winkeltje waar we als laatst waren geweest. Hier had ik een pinset en een puntenslijper voor mijn oogpotlood gekocht
. Aan deze winkel zat ook een kapper. Dus ik ging naar de kapper. Fransesca vond dit geweldig (vraag me niet waarom, maar dat zij ze op een dol enthousiaste manier). We liepen de zaak weer binnen en vroegen aan de vrouw achter de balie of ze een plekje had voor nu en die had ze. Ik mocht plaats nemen in een stoel en er zou zo iemand bij ons komen. Ik had mijn haar die ochtend al gewassen dus dat hoefde gelukkig niet meer te gebeuren en dat bespaard ook weer geld
. Na 5 minutjes kwam er een gozer aan gelopen. ‘'Hi, Ik ben jou kapper, wat zullen we er eens mee doen vandaag'' (beeld je Marc Marie Huibregts in, maar dan zonder een hoge piepstem, dunner, wat jonger, een stuk bruiner en met haar). Nou ik heb me de ballen uit me broek gelachen bij de kapper. Op een gegeven moment werd Fransesca gebeld door haar host mam. Het speet haar heel erg, maar ze moest gaan want haar host moeder was er. Ik zei dat het niet gaf en dat ik me wel zou vermaken bij de kapper. Toen Fransesca was vertrokken wilde de kapper alles weten over Nederland en Amsterdam. Het maakte niet uit wat ik vertelde, maar als ik klaar was met een zin trok hij grote ogen en maakte hij een Oh.. geluidje. Toen ik klaar was met vertellen hoorde ik hem uit over Australie en over wat de besten plekken waren om te stappen, te zonnen of om wat leuks toe doen. Toen hij klaar was met zijn zegje was mijn haar ook klaar en kon ik betalen. Hij gaf me een kaartje voor als ik nog een keer naar de kapper wilde en toen kon ik gaan richting huis. Toen ik weer thuis was deed ik mijn mooie, voor mij gemaakte jurk uit, trok wat anders aan en ging even achter de computer zitten om mijn mail te checken. Toen ik klaar was met computeren pakte ik mijn spullen voor het feestje van Sarah en belde Joe op met de vraag of het goed was of ik al kwam. Natuurlijk was dat goed, ze waren nog bezig met dingen opzetten, maar daar kon ik natuurlijk bij helpen. Ik pakte mijn spullen zij gedag en tot morgen en vertrok naar Joe. Bij Joe aangekomen was het 1 groot stress veld. Ongeveer iedereen was in de weer voor Sarah der feestje. Joe was een beetje kribbig (gelukkig niet tegen mij), Helen zat ongeveer met der handen in het haar en (ik weet eindelijk zijn naam
) James en Sarah stonden er bij en keken ernaar. Ik werd gelijk aan het werk gezet. Er moest nog van alles gebeuren buiten moesten er nog spullen klaar worden gezet. Er moeten nog boterhammen met sprinkels klaar worden gemaakt (van die zooi die waarmee je cakjes versierd), er moest een wit doek opgehangen worden, de hele toko moes nog versierd worden en ga zo maar door. Veel dingen konden nog niet gedaan worden, omdat de zon nog scheen en dat dingen kon laten smelten of knappen. Ik heb Helen geholpen met alle dingen die wel al gedaan konden worden en toen het bijna tijd was dat de gasten kwamen was bijna alles klaar gelukkig. Ik had nu alleen hele zwarte voeten en ik kon wel een douche gebruiken. Nadat ik had gedoucht kreeg ik mijn konijnen oren en kleurde ik een neus en snorharen op mijn gezicht. Toen ik buiten kwam waren er al wat gasten. Ik hielp helen nog met de laatste dingen klaar zetten en toen kon het feest echt beginnen. Er kwamen steeds meer gasten. Ik denk dat er uiteindelijk zo een 40 tot 50 gasten waren. Iedereen was verkleed als een typetje uit Ellis in Wonderland. Sarah de birthday girl was verkleed als de paarse kat (aan het eind van de avond zag ze er meer uit als de ver/be...zopen kat). Tijdens het feestje werden er zo nu en dan spelletjes gedaan zoals wrap the lear (of hoe je het ook mag schrijven) dat kende ik eerst niet maar er is een kadootje ingepakt en dan zit daar weer een laag krant om heen en weer een lag en zo een stuk of 6 lagen of meer en tussen die lagen zitten dan ook kadootjes. Ook hadden ze jellie-shots. Dat is pudding met alcohol er in. Geef mij dan maar gewoon een biertje, want die zooi was echt super zoet. Ongeveer aan het eind van de avond hield Joe een toost op zijn dochter Sarah en er waren ook een aantal vriendinnen die een toost hielden. Na de toost werd de taart aangesneden en kon iedereen weer verder gaan met zuipen (ja dat kan ik ook anders neer zetten bijvoorbeeld drinken, maar een andere benaming kan ik het niet geven. Het was namelijk ook echt Zuipen) en bezopen zijn. Op een gegeven moment was het tijd om de pinjata erbij te halen (Pinjata: kartonen versiering gevuld met snoep). Sarah de jarige jop mocht als eerste. Het enigste wat ze raakte was lucht en bijna Joe zijn hoofd dus was de volgende aan de beurt. Die was ook al aardig kachel dus die sloeg het ook niet zo ver (ha ha snap je hem sloeg in plaats van schopte, omdat je dat ding moest slaan met een knuppel ha ha
duss we gaan verder). En nadat er ongeveer 5 personen waren geweest die de pinjata hadden geprobeerd neer te rammen, maar wat niet helemaal lukte deed James een poging zonder blinddoek en ramde de pinjata zo door de midden en toen was het graaien geblazen. Zo goed als iedereen vloog naar de grond om snoep te pakken. De helft lag tussen de bloemen, maar dat liet iedereen liggen, dus konden ik en Helen dat opruimen omdat anders de hond dat op zou eten. Het einde van de avond was bijna genaderd. Er waren al heel wat mensen naar huis en de 8 mensen die er nog waren zaten gezellig te kletsen, waren aan het dansen of zaten depressief in een hoekje (dat waren 2/3 meiden die zo veel gedronken hadden dat ze heel hun levens verhaal aan elkaar aan het vertellen waren en hoe slecht ze het wel niet hadden). Het was nu ondertussen 3 uur, misschien later en ik was aardig kapot, mijn voeten deden zeer en ik had slaap nodig, omdat ik al vanaf 's ochtends half 6 wakker was. Ik zij weltruste tegen Joe en Helen en pakte mijn spullen om me om te kleden en om mijn gezicht schoon te maken. Toen ik in de badkamer stond hoorde ik de schuifdeur open en dicht gaan (naast de badkamer zit de wc en daarnaast zit de waskamer waardoor je naar binnen kan). Ik keek in de spiegel en daar stond een meisje in een witte jurk verkleed als de witte koningin (Ellis in wonderland 3D) en een gozer verkleed als de rups. Ze keken me geschrokken aan en toen gaf de gozer het meisje een duw de wc in hij sprong er achteraan en hij deed de deur achter zich dicht. Wat ik daarna hoorde was gesmak en de rest wil ik niet weten, want ik heb me spullen gepakt en ben weg gegaan. Ik heb me toen omgekleed in de badkamer van Helen en daarna ben ik lekker gaan slapen.
9-1-2011
Schoonmaken maar.
Zo wat heb ik lekker geslapen zeg. Dit is de eerste keer in 2 weken dat ik zo ongeveer uit heb kunnen slapen. Ik hoorde wel geluiden en stemmen van mensen, maar ik kon in mijn bed blijven liggen tot 10 uur en dat was een partij lekker aangezien ik normaal om iets tegen 6 al 1 of 2 kleine kinderen gillend door het huis hoor rennen. Nadat ik wakker was geworden heb ik een ei met toost op en een boterham met suiker. Toen ik klaar was met eten heb ik buiten een beetje rond gekeken wat er opgeruimd of schoongemaakt kon worden. Nadat het meeste was opgeruimd ging ik samen met James friends kijken. Hij heeft al de seizoenen
(I love friends
) Rond 4 uur ging ik naar huis. Ik bedankte Joe en Helen voor het leuke feest en zij bedankte mij voor het helpen. Helen zei ‘'zonder jou hadden we het niet gered''. Nou dat is toch leuk om te horen......
Vandaag zouden Fransesca, ik en de kids naar het zwembad gaan. Ik ging met de kids eerst naar Fransesca der huis en vanuit daar zouden we naar het zwembad gaan. Toen we bij fransesca waren vertelde ze dat er in de buurt ook een speelhal was en dat dat misschien ook wel leuk was om te doen. Omdat Nicolas zijn kinderstoel niet bij mij in de auto paste reed Fransesca zelf. Aangekomen bij de speelhal bleek die dicht te zijn. De volgende dag zou die wel weer open zijn. We zijn toen weer terug naar het huis van Fransesca gereden. Daar pakte zij haar zwemspullen en die van Nicolas en daarna zijn we naar het zwembad gereden. In het zwembad konden we eindelijk een beetje afkoelen en ik kon een beetje opwarmen, omdat er allemaal hotte zwembad wachters liepen
. Na een uur wilde Fransesca en Nicolas al naar huis. Ik vroeg het aan Hayley en Anthony maar die hadden er nog lang geen genoeg van dus bleven Hayley, Anthony en ik nog wat langer. We waren rond 1 uur in het zwembad en we gingen rond 4 uur half 5 naar huis. Echte water ratjes heb ik dus (net als mij.
).
Tijdens het zwemmen was te merken dat Dwayne en Helen er niet waren, want Hayley en Anthony waren beide heel lief en ze luisterde ook goed (dat is altijd mooi meegenomen
)
4-1-2011
Wat nou vrouwen kunnen niet rijden!!
Vandaag had ik mijn officiële rijles en hier ben ik natuurlijk voor geslaagd
. Het is niet echt een rij examen, maar gewoon een les van een instructrice. Helen (mijn host moeder, voor de mensen die de andere verhalen nog niet gelezen hadden
) had deze rijles voor mij geregeld. Rond 1 uur zou er een auto komen om mij op te halen en dan zou ik moeten laten zien of ik goed kon rijden. Deze lessen hoef je nou niet perse te volgen, maar als Dwayne (mijn host vader) naast je zit en een beetje zenuwachtig zit te doen dan word je zelfvertrouwen daar niet beter op (of ik rij gewoon echt zo slecht
). Dus daarom had Helen een les voor mij geregeld. Rond 11 uur kreeg ik een sms of mijn les om half 12 kon, omdat iemand zich had afgemeld. Ik terug ge-sms't dat dat kon en ongeveer een half uur later stond ze op de stoep om te gaan scheuren over de weg van Australië
. Toen ik in de auto stapten legde mevrouw de instructrice eerst alles uit en daarna kon ik een slinger aan de sleutels geven om de auto te starten en daar gingen we dan. We hebben door Ellenbrook gereden en hebben ook een stukje snelweg mee gepakt. Tijdens de lessen zei de instructrice dat ik een goede bestuurder was en dat ik ook erg zelfverzekerd reed. Terug gekomen bij mijn huis bedankte ze me voor de plezierige rit. Toen ik binnen kwam vroeg Dwayne of de vrouw nog durfde te rijden nu ze naast mij had gezeten in de passagiers stoel
. Ik vertelde dat de vrouw me een uitstekende en zelfverzekerde bestuurder vond en dat ze het ook een plezierige rit vond. Helen lachte naar Dwayne en zei dat ze ook vond dat ik goed auto rij. Ha ha ha wat nou ik kan geen auto rijden
. In Nederland gaat het dan niet altijd vlekken loos, maar hier gaat het tot nu toe prima (afkloppen).
5-1-2011
Gamen
Vandaag gingen Helen en Dwayne kleren kopen voor Dwayne zijn nieuwe baan dus ik mocht op de kinderen passen. Gister had Helen nieuwe spelletjes gekocht voor op de playstation waaronder een spelletje van scoobie doo. Hayley vond dit een heel leuk spelletje en was dit aan het spelen toen de ouders weg gingen. Na een tijdje met Hayley gespeeld te hebben werd ik helemaal gek van der. Elke keer als iets niet lukte ging ze zitten huilen en zitten jammeren. Ook is Hayley niet echt een team speler, omdat zij alles in der eentje wil doen en alles beter wil weten (terwijl ik natuurlijk alles beter weet, omdat ik ouder ben
en omdat ik het spel de avond daarvoor al helemaal uitgespeeld had
). Na een poosje was ik er zo klaar mee dat ik ben gestopt met het spel en toen moest Hayley alles zelf doen. Om de 5 minuten hoorde ik een jammer of gehuil en na een poosje heb ik het spel uitgezet en ben ik samen me hun lekker buiten gaan spelen. Toen niemand meer zin had om buiten te spelen heb ik binnen een film aan gezet Hayley en Anthony voor de tv gezet en heb ze anderhalf uur niet meer gehoord. (En dat was lekker rustig
). Toen de film bijna was afgelopen kwamen Dwayne en Helen thuis. Ik vertelde dat Hayley als ze te lang een spel speelt ze vervelend word en gaat jammeren en klagen. Helen toen ook dat ze dat vaker heeft als ze een spel speelt. Dan moet ze er van weg gehaald worden en dan moet ze iets anders gaan doen anders kan ze heel vervelend worden (Daar heeft ze echt dat spel niet voor nodig trouwens).
6-1-2011
Speelhal..
Vandaag zouden we dan echt naar de speelhal gaan. Ik zou rond 1 uur naar Fransesca der huis rijden en dan zouden we vanuit daar naar de speelhal gaan. Als je naar Fransesca rijd kan je 2 kanten op. Normaal neem ik altijd de weg langs de winkel centra's, maar nu reed ik een keer langs de andere weg. Hier in Aussie zijn de wegen soms wat breder dan een normale auto weg. Als de weg breder word dan is dat voor auto's die de bocht om willen en dan hoeven andere automobilisten niet te wachten en kunnen gewoon voorbij de auto rijden. Toen ik over een verbreed stuk weg naderde stond er een endje verder (in plaats van aan de rechterkant van de weg, om de bocht te nemen) een auto in de midden van de weg . Ik was al gas aan het minderen om hem te laten doen wat hij wilde doen (de vraag was echter wat hij nou echt wilde doen). Een paar meter voor mij reed een andere auto en die passeerde de mafkees aan de rechterkant, omdat hij er links niet langs kon. Toen ik dat ook wilde doen gaf de auto ineens gas, terwijl ik hem al aan het passeren was. Het is dat ik gas bij had gegeven anders had ik nou een mooie deuk in mijn auto gehad. Toen ik heelhuids bij Fransesca was gearriveerd met de kids kwam ze met de mededeling dat ze nog even naar het winkelcentrum moest, omdat ze nog een aantal dingetjes moest kopen. Dus wij op naar het winkelcentrum, auto geparkeerd en het winkelcentrum in. Toen we van de parkeerplaats naar de winkel liepen hadden ik en Fransesca het erover dat als je met je host-kinderen loopt dat sommige mensen je aankijken alsof het je eigen kinderen zijn. In het winkelcentrum ging ik toen eens opletten of er echt zo naar je gekeken word en het is inderdaad waar. We waren op een gegeven moment in de supermarkt en Fransesca had ongeveer 3 artikelen wat ze moest afrekenen en er stond een ouder echtpaar voor ons. Op een gegeven moment zei de man van het stel dat we wel voor mochten. Ik bedankte hem vriendelijk (dat meer omdat Fransesca hem alleen voorbij liep) en liep met Hayley en Anthony voorbij het stel. Anthony had mijn hand vast en Hayley liep om me heen. Ik voelde de ogen van het echtpaar branden in mijn rug. Zo af en toe keek ik in hun richting en dan zag je ze zachtjes mompelen en kijken met een glimlach. Op zich wel grappig, maar ik hoef nog even geen kleine etters die de hele dag jammeren en huilen. Als ik een baby krijgt dan is het er eentje die niet wakker word midden in de nacht (zowel dan schop ik manlief eruit
), die uitslaapt totdat ik wakker word, die niet continu huilt en als hij/zij wat groter is niet de hele tijd jammert/zeurt/huilt (maar dat is vast ieders moeders droom
). Toen we klaar waren in de supermarkt was het ongeveer 3 uur. Daarna moesten we ook nog een spel ruilen in een game winkel, dus wij op naar de game winkel. Nog geen 2 minuten in de game winkel hoor ik Anthony ineens met een paniekerige stem ‘'I have to go pi pi'' Ik snel tegen Fransesca gezegd dat ik met Anthony naar de wc ging, Hayley het commando gegeven dat ze moest blijven bij Fransesca en ben toen gouw met Anthony naar de wc gegaan. Toen Anthony klaar was gingen we weer richting de game store. Toen we arriveerde was Fransesca met de kids nergens te bekennen. Ik en Anthony zijn toen de weg terug gelopen en liepen Fransesca, Nicolas en Hayley toen tegen het lijf. Toen was het eindelijk tijd om naar de speelhal te gaan (het was toen half 4 uur/4 uur). Hup kids in de auto, (had in de supermarkt smarties gekocht die konden ze dan lekker in de auto opeten) in de gordels gezet en gaan met die banaan op naar de speelhal. Toen we arriveerde zag het er rustig tot verlaten uit(dat is mooi, nergens een wachtrij
). Snel de auto's geparkeerd, kinderen uit de auto gehaald en hup richting de ingang. Kom je bij de ingang aan is die hele toko al 1 tot 1,5 uur gesloten!! Fransesca ‘'maar op de site stond dat die tot half 6 open was.'' Ohw dan volgende keer maar weer proberen. Dus weer op naar de auto met 2 protesterende kinderen aan mijn hand (die kon ik gelukkig weer rustig krijgen door ze smarties te geven
). Die had ik in mijn tas gedaan, omdat ze anders in de auto zouden smelten). Samen met Fransesca in haar eigen auto en ik in mijn auto reden we weer naar het huis van Fransesca. Naast Fransesca der huis is een speeltuin. We zijn toen daar maar gaan spelen en de kinderen vonden dit ook wel leuk. Na ongeveer 20 minuten te hebben gespeeld kwam er zo een 50 meter van ons vandaan een gozer aan lopen met een jorkse terriër (Ja ik weet het. Ik zal het vast wel fout neer hebben gezet
). Toen hij op het gras was liet hij de riem los en liet de hond lekker los lopen. Ik vind honden leuk, dus ik was aan het fluiten en proberen de hond naar mij en Fransesca toe te lokken. Na 5 minuten kwam de hond dan ook naar ons toe gelopen. Ik liep naar het beest toe en aaide het, Fransesca stond boven op de tafel ongeveer te gillen dat ik dat beest weg moest jagen en dat het niet dichter bij haar ik de buurt mocht komen dan ongeveer 20 meter afstand. De baas van de hond kwam na 10 minuten onze richting op lopen om de hond weer te halen en om hem mee te nemen. Fransesca bleef op de tafel staan totdat de hond weg was. Toen ongeveer rond half 5 heb ik de kinderen geroepen en zijn we weer terug naar huis gegaan om daar lekker te gaan eten.
7-1-2011
Uitnodiging.
Vandaag was een lekkere rustige dag. Helen en Dwayne hadden afgesproken met een ander gezin om naar de film te gaan. Helen gaf mij de keuze of ik mee wilde of dat ik thuis bleef. Ik ben toen lekker thuis gebleven en heb aardig wat verhalen getypt voor op mijn site. Ik tik het nu eerst op Word zodat het niet zomaar ineens weg is zoals was gebeurd met dat hele grote verhaal van ‘'de grote ontmoeting''. 's Avonds kreeg ik ineens een belletje van Joe of ik morgen naar Sara (zijn dochter) der verjaardagsfeestje wilde komen. Het maakte niet uit wanneer ik kwam als ik maar kwam
(haha evereybody wants me
). Verder op deze dag heb ik eigenlijk niet zo veel gedaan. Ik heb ‘'verschrikkelijke ikke'' gekeken (He is so fluffy I'm gonna die
haha). Omdat dit verhaal niet zo lang is zal ik wel een paar vragen beantwoorden die jullie soms stellen bij mijn reacties.
- Nee gelukkig is hier geen overstroming. Ik zit zo ongeveer hoog en droog tussen/op/naast de bergen. Het enigste waar ik nat van word is de douch of de kinderen die met een waterpistool aan het klooien zijn
- Waar ik mijn Salaris aan uitgeef! Aan niks.. Nou ja bijna niks ik heb als eerst van mijn salaris een jurk gekocht. Ik zal er een foto van maken als ik hem aan heb. Dat is tot nu toe het enigste wat ik heb gekocht van mijn welverdiende salaris
- Mijn kindertjes (Hayley 5 en Anthony 3) zijn schatjes. In het begin moesten ze nog heel erg aan mij wennen en dat was goed te merken, maar nu zijn ze heel lief. Nu komen ze naar me toe om te spelen en vragen ze ook dingen aan me. Dus een fikse verbetering.
- Helen begint morgen (maandag 10-1-2011) met werken en Dwayne gaat woensdag naar Sydney voor ongeveer 2 weken. Als hij dan weer terug is dan werkt hij de ene keer thuis en de andere keer gaat hij naar zijn werk (geen idee hoe dat nou allemaal precies zit)
- Hayley en Anthony gaan in Februari naar school ik weet niet precies welke datum maar in die maand. Dus dan ga ik het of heel druk
of lekker rustig
krijgen
Ik hoop dat dit een beetje inzicht brengt in hoe het hier is/gaat. Ik ga nu slapen en zal snel weer wat van me laten horen
(Ja ik weet het ik heb al heel heel heel lang niet geschreven ,maar dan gaan we het nog maar eens een keer proberen. Ik had dit verhaal namelijk al eerder getikt zo een 2 dagen geleden ofzo en toen drukte ik op opslaan en toen was heel mijn verhaal weg
Dusss... ik kon alles weer opnieuw doen
)
1-1-'11
Vandaag heb ik mijn grote neef Joe leren kennen. De weekenden heb ik eigenlijk vrij, maar vandaag moest ik mee naar Dwayne zijn moeder. Helen (rollend met haar ogen) zij dat dit waarschijnlijk de enigste keer zou zijn dat ik mee moest om iets te doen in het weekend, maar Dwayne zijn moeder moest en zou me ontmoeten. Zaterdag ochtend gingen we met de familie eerst naar het strand. Niet dat je het echt een strand kan noemen. Als je aan een strand denkt dan den je nou niet echt aan water dat warm gehouden word door de kleine kinderen die daar zwemmen, er lagen allemaal boten en er was geen golf te bekennen dus dat noem ik nou niet echt een strand. Daarna zijn we naar de moeder van Dwayne gegaan om wat te eten. Toen we hadden gegeten en iedereen klaar was hebben we onze spullen weer gepakt en gingen we richting huis. Thuis ben ik gouw onder de douche gegaan. En toen ik gedouchte, opgemaakt en aangekleed was gaf ik Joe een belletje. Joe is een grote ras echte Australiër. Zo klinkt die en zo ziet die er ook uit
. Toen hij de telefoon op nam zei hij ´´ Hi, happy new year´´ met een echt Australisch accent. Daar moest ik erg om lachen aan de telefoon hebben we wat gepraat en na een half uurtje was Joe bij mijn huis om mij op te halen voor het avond eten. Toen ik Joe zijn huis zag schreeuwde ik bijna ´´Ja, dat is het´´ ik had het met mijn ouder al een aantal keer opgezocht op google earth dus ik wist ongeveer hoe het eruitzag. De auto geparkeerd hup het trappetje naar beneden en daar stonden we dan voor zijn huis. Joe was of zijn sleutels vergeten of hij had geen zin om met zijn sleutel de deur open te maken dus belde hij aan. Hij belde een aantal keer maar er kwam niemand. Wat bleek nou de bel deed het niet dus moest hij kloppen. Helen, Joe zijn vrouw deed open samen met de hond max
. Eenmaal binnen was het net een poppenhuis. Overal stonden poppen en hier en daar zag je een teddy beer. Wat bleek nou, Helen maakt deze dingen voor de fun. Ze doet soms ook mee aan wedstrijden en daar heeft ze al aardig wat prijzen mee gewonnen. Toen ik in de woonkamer kwam zag ik Brad en zijn vriendin (Brad is de oudste van het stel) en Sara. De jongste waarvan ik per ongeluk zijn naam ben vergeten
zat in zijn kamer film te kijken. Ik kreeg wat te drinken van Joe en nam plaats op de bank en toen ik nog geen 2 seconden zat begon de vragen ronde. Helen, Brad en zijn vriendin stelde heel veel vragen, over waar ik precies vandaan kwam, hoe mijn familie was, wat ik allemaal al had gedaan, wat ik nog ging doen en ga zo maar door. Na ongeveer een uur van vragen beantwoorden gingen Brad en zijn vriendin er vandoor ze hadden kaartjes voor de film. Nadat ze waren vertrokken trok ik mijn tas open en haalde allemaal delfs blauwe kadootjes uit mijn tas. Helen was helemaal vrolijk en vond alle kadootjes heel erg leuk
Ze had zelf ook 2 of 3 delfs blauwe dingetjes en dit paste er perfect bij. Ook had ik een kadootje voor Sara gekocht, want die was de volgende 2-1-'11 jarig. Ik weet alleen niet wat ze er van vond want ze pakte het kadootje aan en legde het naast zich zelf neer
. Toen Helen alle kadootjes had opengemaakt en ze had bewonderd was het tijd om te koken. Tijdens het koken gingen ik en Joe achter de computer zitten en een beetje op google earth rond neuzen. Tijdens het computeren vertelde Joe allemaal verhalen over de tijd toen hij in Nederland was. Ineens sprong Joe op en liep weg. Na een paar minuten kwam hij terug met een foto album in zijn handen. Hij sloeg het foto album open en liet een paar foto's zien van toen die bij mij thuis was. Hij liet zien dat hij had geholpen met het bouwen van een kas en het telen van de groente. Ook liet hij een foto zien van hem zelf, addie en bram op het ijs. Hij vertelde dat hij samen met hun naar Vlaardingen was geschaatst en dat hij daar de hele dag over gedaan had, maar hij kon wel met trots vertellen dat hij het gered had, moppen had gehaald en weer terug was geschaatst met veel pijn en moeite. Toen Joe weer terug was deed hij zijn schaatsen uit (mijn vaders schaatsen). Mijn vader deed zijn schaatsen aan en schaatste in een uur even heen en weer van kwintsheul naar Vlaardingen en weer terug. Waarover hij een hele dag had gedaan deed mijn vader een uur over
. Ik wilde met mijn camera een paar foto's van de foto's maken toen hij zei ‘'ik zit op een cursus foto scannen en hij liet zien hoe je dat moest doen. Ongeveer 20 minuten later waren alle foto's gescand en heb ik ze door gestuurd naar thuis. (Ik zal ze ook wel op de site zetten dan kan iedereen er van genieten
). Toen was het etenstijd iedereen mocht zelf opscheppen. Toen iedereen aan tafel zat zag ik.... (ik weet nog steeds niet hoe die heet)de jongste zoon van Joe pas voor het eerst. Tijdens het eten werd er niet zo veel gepraat en toen we klaar waren met eten zaten alleen ik en Joe nog na te tafelen en kletste nog wat over de kassen en over zijn tijd in het Westland
Daarna was het al weer tijd om naar huis te gaan. Ik dankte Helen vriendelijk voor het eten en stapte daarna bij Joe in de auto op weg naar huis. Thuis aangekomen bedankte ik Joe ook nog een aantal keer en stapte toen uit de auto en liep naar binnen. Toen ik binnen was begon mijn host moeder gelijk vragen te stellen hoe het was en wat ik daar allemaal had meegemaakt. Ik vertelde haar alles en ben toen naar bed gegaan, omdat ik de volgende ochtend met een andere au pair had afgesproken en ik vroeg op moest.
2-1-‘11
Vandaag moest ik vroeg opstaan, omdat ik had afgesproken met een andere au pair uit de buurt(nou ja uit de buurt!! Het was ongeveer 30 tot 40 minuten rijden, maar dat is normaal voor in Australië)
Toen ik was opgestaan pakte ik al mijn spullen at wat zij mijn Host familie gedag en pakte de auto naar Fransesca (de au pair die ik zou ontmoeten). Gelukkig had ik een tom tom anders zou ik hopeloos verdwaald zijn. Toen ik was gearriveerd bij haar huis stond ze al gelijk voor mijn auto deur. Fransesca komt uit Duitsland, maar is geboren in Singapore. Samen met Fransesca ben ik naar het strand geweest. Het zag er allemaal heel mooi uit. Mooi wit zand en hoge golven. Als eerst zijn we gelijk de zee in gegaan. Het water was nog niet zo wild dus dat was lekker om in rond te dobberen. Iedere keer al kwam er een golf dan moest je er overheen springen en dan kon je weer even rustig dobberen. Na een tijdje gingen we uit het water om even te zonnen. Ik heb me nog maar een keer ingesmeerd om niet te verbranden, maar dat is niet helemaal gelukt
(Ik zie er nu uit als een kreeft). Na wat gezond en gekletst te hebben vond ik het wel weer tijd om de zee in te gaan(omdat ik bijna lag te smelten op mijn handdoek
). Toen we weer in de zee waren kon je voelen dat de zee wat ruiger was geworden. De golven waren veel groter (wat ik in het begin nog niet helemaal door had). Ik stond tot halverwege mijn middel in de zee en stond mijn haar opnieuw in een staart te doen en toen ineens was ik voor vis aan het studeren. Er was een grote golf over me heen geslagen en aangezien ik hem niet zag aankomen sloeg die zo over me heen dus kon ik mijn haar weer overnieuw doen
!! Een paar minuten later kwam er weer zo een grote golf en aangezien je daar dus niet overheen kan zwemmen/springen of wat dan ook dook ik er maar onderdoor. Fransesca stond ergens aan het begin van de zee, want zij vond de zee TE ruig. Ik ben na 3 grote golven maar naar haar toe gegaan, omdat ze er een beetje alleen en verlaten uitzag. Na een kwartiertje in het ondiepe water te hebben gedobberd gingen we weer naar onze handdoeken en besproken een aantal andere opties om te doen. We hebben toen besloten om eerst wat te eten, dan te gaan douchen bij haar thuis (want als ik naar mijn huis zou moeten rijden dan zou ik ongeveer anderhalf tot 2 uur bezig zou zijn om heen en weer te rijden en het geld groeit niet op me rug
(Dan had ik papa mee moeten nemen
). En als we klaar waren met alles dan zouden we naar het Centrem van Perth gaan om te gaan shoppen
haha dat is nooit verkeerd
. Zo gezegd zo gedaan. Toen we in het centrum van Perth waren keek ik mijn ogen uit. Dat is echt rete groot, niet normaal. Genoeg shopping gelegenheid
Fransesca vertelde me dat ze thuis in Duitsland nooit veel geld uitgaf en altijd netjes spaarde (NOU dat was hier niet terug te zien) Die ging ongeveer met 100 tassen naar huis. En daar moest ik dan naast lopen met mijn 1ne miezerige tasje met slippers, 2 armbandjes en een enkelbandje. Ohw... en natuurlijk een hippe zonnebril (die kan je niet missen hier anders hoor je er niet bij
). Uiteindelijk na wat gedronken te hebben zijn we naar Fransesca's huis gegaan. Haar host moeder nodigde me uit om te blijven eten dus ik bleef eten. Er kwamen ook een aantal vrienden langs die ook kwamen eten dus dat werd een gezellig boeltje. Fransesca gingen nadat we wat te drinken hadden gepakt even buiten zitten om wat te kletsen. Dat rustig kletsen was er niet bij omdat haar au pair kind de hele tijd in onze oren kwam tetteren (letterlijk tetteren) Hij moest en zou met 1 van ons spelen (Fransesca is een lieve meid, maar misschien iets te lief)Als Nicolas iets wil/vraagt en Fransesca zegt Nee dan blijft hij net zolang jammeren tot ze ja zegt. Ik had hem allang een schop onder zijn kont gegeven en gezegd dat die een end de boom in kon klimmen, maar Fransesca vind het makkelijker om uiteindelijk toe te geven vertelde ze. Ook vertelde ze dat ze nou niet echt een natuur liefhebber is. Integendeel van mij, Ik als echte scout hou van de natuur en ‘bijna' alles wat erbij hoort. We liepen bij hun door de tuin (wat helemaal betegeld was met steen) en er liepen hier en daar wat miertjes op de grond. Ze vloog er haast overheen. ‘'iew ohw god this is grows, Ohw Ihate like nature''.Oke dan
. Ongeveer in die trant liet ze merken dat ze niet van de natuur hield. Na wat met Nicolas gespeeld te hebben liepen we weer naar onze stoelen het was veel te warm om te lang actief te zijn dus gingen we weer zitten. Nicolas dacht daar waarschijnlijk anders over, want hij blijf jammeren/zeuren dat hij wilde spelen. Uiteindelijk zei Fransesca met een mooi geprobeerde strenge toon dat Nicolas naar binnen moest gaan en daar moest gaan spelen, maar daar had die mooi lak aan. Na dit nog 20 keer te herhalen ging hij eindelijk naar binnen. Toen hij naar binnen liep zei hij tegen zijn moeder dat wij niet aardig voor hem waren en dat ze er wat van moest zeggen. Ze keek door het raam naar ons lachte en knip oogde (dat zegt al genoeg). De visite was ondertussen al gearriveerd en we konden gaan eten. Op het menu stond pizza. Ik bood aan om de pizza te gaan halen, maar Fransesca's host mam stond erop om het zelf te gaan halen samen Nicolas. Fransesca ging ook mee met haar host moeder en na een kwartiertje waren ze weer terug met 4 pizza's. We hebben gezellig binnen gegeten en zijn daarna naar buiten gegaan om daar nog even na te tafelen. Toen het bijna 10 uur was bedankte ik de Host mam van Fransesca voor het eten en haar gezelschap, bedankte Fransesca, zei de gasten gedag en vertrok naar huis.
(Zo ik hoop dat ik jullie weer een beetje tevreden heb gesteld met deze 2 lange verhalen
De rest van de week komt nog, maar het eerste verhaal nam gewoon veel tijd in beslag. Dit omdat ik het al een keer had getikt en het toen ineens weg was en toen had ik zoiets van ''Nou je bekijkt het maar even''. En tot gister en vandaag had ik geen zin om dat hele hele hele lange verhaal weer te tikken dus daarom
Nou mij eerste rijles was nog niet geweest of ik werd gelijk al in het diepen gegooid. We zouden gezellig met zijn allen op bezoek gaan bij vrienden van Dwayne en Helen, altijd leuk natuurlijk, maar moet jij eens raden wie er moest rijden.... Goed geraden... ik moest rijden(ik weet het dat was een lastige vraag
). En als ze hier zeggen '' oh dat duurd ongeveer maar een kwartier'' denk dan maar dat je ongeveer 3 kwartier bezig bent, want het is altijd langer/verder-der dan dat er word gezegt. Maar goed om terug te komen op mijn verhaal I was the lucky one to drive
Dus... het was ongeveer een uur rijden naar de vrienden van Dwayne en Helen, maar hoe die mensen hier rijden of parkeren niet normaal. In een woonwijk waar wij als gewoone normalle mensen 30 gaan, gaan ze hier 50 kilometer per uur. En ik iedere keer niet te hard rijden, omdat ik bang was dat er een kangeroe uit de bosjes kwam springen en dan kwam dwayne weer (tikkend met zijn vinger en lichtelijk gestresd) '' Ja de Australiers hier houden er niet van als mensen langsamer rijden dan wat op de borden is aangegeven'' En ik maar denken ja.. ja.. wat jij wil..
maar die kangeroe vang je maar lekker zelf op als je aan het autorijden ben
Bijna bij het huis waar we moesten zijn reden we op een weg met 2 rijbanen. En die mensen hier sporen niet want ze parkeren gewoon hun auto op de linker rijbaan naastde stoep als ze ergens moeten zijn. Ze zoeken niet een parkeerplaats op,, Nee ze zijn aan het rijden,denken ''oh hier moeten we wezen'' ze remmen, zetten de auto in hun vrij, trekken de rem omhoog en gaan de auto uit en doen hem op slot.Op een rijbaan waar je hoort te rijden..
niet te parkeren
Maar goed... na veel rare dingen te hebben gezien, voorbij het huis te zijn gereden (Dwayne was afgeleid, wat heel logies is met mij in de auto
hihi grapje
) waren we eindelijk gearriveerd. Ik mocht mijn auto lekker op een stukje gras parkeren onder een boom zodat de auto in de schaduw zou staan (Tip: als je in Australie ben parkeer je auto in de schaduw tenzij je van een sauna houd. Geloof me hier niet!) Bij de vrienden van Dwayne en Helen zijn we lekker wezen zwemmen en hebben we lekkere tussen doortjes gegeten. Als je bij iemand ongeveer in de middag wat gaat drinken is dat going for a thea. Maar eigenlijk drink je helemaal geen thee en zit je alleen maar aan de fris en toastjes en andere lekkere dingen.
We hebben ook gezwommen bij deze mensen, wat ik natuurlijk heel erg vond. Eindelijk een lekker koel zwembad. Na het zwemmen hebben we wat gedronken met kleine hapjes erbij en daarna gingen we weer richting huis. En ja, ik mocht ook terug naar huis rijden.
Hier in Aussie hebben ze ''give way'' borden. Dat betekend als je je kans ziet bij een drukke T-splitsing om te gaan dan is het gas erop en gaan met die banaan. Ik kwam er hier dus ook 1 van tegen op de terug weg. Dwayne zat naast me en legde uit wat de bedoeling was(tikkend met zijn vinger), Dus ik netjes doen wat hij zei. ''Als je een kans ziet om te gaan dan kun je gaan rijden. Je moet dan wel gelijk je gas intrappen, omdat je niet wil dat andere mensen op je wachten'' '' Ja nu hup gaan'' Ik de bocht door en netjes dwayne's instructies volgen en alles ging goed (dwayne lichtelijk stessend tikkend met zijn vinger). Toen moesten we op een gegeven moment van een bepaalde weg af dus ik moest de bocht naar links nemen. Dwayne: ''Ok hier gaan we eraf, maar blijven gasgeven, want over die heuvel heb je een lang stuk weg te gaan en je wil niet dat andere mensen op jou wachten''. Ik weer netjes doen wat Dwayne zei, maar na de heuvel waren er auto's aan het wachten, omdat het te druk was. Dus Dwayne iedere keer ''gas, gas, gas'' en toen kwamen we over die heuvel dus ik optijd remmen en netjes alles doen hoe ik het normaal ook zou doen, nou je zag dwaynen bijna overend in zijn stoel staan van de stress. Hij was waarschijnlijk bang dat ik te laat zou remmen ofzo, maar ik deed het allemaal heel netjes.
Bij thuiskomst zei Helen, maakt niet uit wat Dwayne zegt je hebt heel netjes gereden.
Haha wat nou ik kan geen auto rijden
Vandaag gingen we naar een Austaliese BBQ bij vrienden van Dwayne en Helen.(dat is niet hetzelfde als bij ons anders had het ook niet Australiese BBQ geheten
) Alles ingepakt en ik werd natuurlijk weer aangewezen om te rijden naar de BBQ. Alle spullen waren gepakt en we waren klaar om te gaan toen Dwayne ineens zei ''Ik heb de auto sleutels ook in me zak ik rij wel'' hihi of dwayne is bang als ik rij of hij wilde mij een goede reden geven om een drankje te nemen deze avond (And I did
) Aangekomen bij de BBQ gingen we eerst met zijn alle zwemmen. Ik moest me eerst nog omkleden en het huis van binnen (vind ik. pap, mam denk dat jullie het ook wel heel gaaf zouden hebben gevonden) zag er echt supper gaaf uit. Alles mooi ouderwets en antiek. Nadat ik me had omgekleed gingen we lekker zwemmen. Na ongeveer anderhalf tot 2 uur in het water te hebben gelegen was het thea time, maar deze keer met wijn, bier en fris en natuurlijk hapjes. Eerst waren we nog met een groepje 10 en namate de tijd verstreek kwamen er meer mensen uiteindelijk waren er ongeveer 20 mensen. Ongeveer aan het eind van de avond kwamen de mensen een beetje los. Ze begonnen nu ook wat meer met mij te praten en ook vragen te stellen over Nederland.Zij vroegen naarhet weer enwaarvan ik zo goed engels kon spreken, en wat hier anders was dan in Nederlands en of ik ook van dieonfortabele schoenenklompen had
Ik heb ze toen maar verteld dat het leuke dingen zijn, maar dat je ze beter als planten bak kunt gebruiken, omdat het niet zofijn is om op die dingen te lopen. Daar moesten ze wel heel hard om lachen. Ongeveer rond8 uur waren Hayley en Antony al erg moe. Ze waren veel aan het jammeren en toen zijn we uiteindelijk naar huis gegaan.
Toen ik over deze mensen hun veranda liepzag ik echt een enorm grote spin aan het dak hangen hij was ongeveer 3 of4 centimeter dik ofzo. Normaal overdrijf ik als ik zeg''ohw ja hij was 5 cm dan bedoel ik eigenlijk 10centimeter
, maar deze was echt zo groot. Ikzei later tegen Dwayne en Helen ''zo dat was wel een grote spin'' en toen begonnen zijkei hard te lachen.Groot!? dat is nog niks. Ze hebben hier nog veel grotere, dus ik denk dat ik me alvast moet gaan voor bereiden voor die joekels
.
Voor mij gaan oud en nieuw dit jaar trouwens, dat vieren ze hier namelijk niet. Sommige mensen doen het wel, maarindeze laan waar ik nu woon is volgens mij maar 1 huis waar ze het echt vieren.Hier isvuurwerk ook illigaal dus om hier nououd en nieuw te vieren is nou niet echt eensucces
Voor iedereen die dit leest dus een gelukkig nieuwjaar en jullie zullen mijn verhalen wel weer lezen in het volgende jaar
Morgen in de ochtend ga ik brunchen bij de moeder van Dwayne en daarna leer ik mijn vaders neef kennen. Joe Duyvestynis the name. Ik ga daar seafood eten eens kijken of dat wat is;)
Nou mensen I will see you next year and a happy new year
Ik heb vandaag mijn eerste rijles gehad aan de andere kant van de weg.. And it whas strange
Ik ben maar 1 keer de fout in gegaan en dat kon ik nog herstellen dus zo erg was het niet. Het is toch wel raar. Ze hebben hier rete veel rotondes en heel weinig stoplichten. en de stoplichten zijn dan nog eens raar ook want die staan niet (zoals bij ons in holland) aan de zijkant van de weg.. nee die staan helemaal aan de overkant van de weg dus dat is echt opletten geblazen, maar wees niet bang ik heb het overleefd
dus jullie zullen nog veel meer van mij horen.
Deze autorijles gaf Dwayne, maar helen vind het een beter idee als ik 1 of meerdere rijlessen krijg van een echte rij-instructeur (heel goed idee
) Niet dat dwayne niet goed rijles kan geven, maar heb toch liever iemand die er een papiertje voor heeft
Nu ik deze eerste rijles heb gehad, moet ik volgens helen nu overal naartoe rijden..
Beetje jammer.. maar zo leer ik het beter volgens hun.. I hope so
Maar naast al dit moeilijke gedoe en alles zijn er natuurlijk ook wat leuke dingen
- Ik heb een bankrekening geopend.
- Ik heb mijn eerste salaris gehad
- Ik krijg duikcursussen (Kikke)
- Het is hier af en toe rete warm/ te warm (dat is minder leuk, maar ik krijg wel een kleurtje door de zon
hihi)
Hm... wat kan ik verder nog schrijven.. Ik zal de foto's op deze site zetten zodat jullie ze vanaf hier kunnen zien;)
Leuk om te zien dat mijn verhaal zo veel word gelezen. Omdat er ook veel word gevraagd om foto's kunnen jullie hier onder de site vinden en een aantal foto's bekijken.
Nou het is gelukt hoor na 3 vertraagde vluchten ben ik eindelijk aangekomen. Alleen een beetje jammer dat mijn koffer nog in Singapore is
Over de vlucht van Amsterdam naar Frankfoort en van Frankfoort naar Singapore valt niet zo veel te vertellen.
In Singapore kregen we te horen dat onze vlucht naar Perth vertraagd was. Opzich wel logies als de vlucht van Singapore naar Perth om 7 uur zou gaan en wij pas om 9 uur aan kwamen met het vliegtuig. Op het vliegveld werden onze tickets omgeboekt en kregen we een tegoedbon om wat te eten. In Amsterdam hadden ze tegen mij gezegt dat ik mijn bagage moest herlabelen, omdat ze dat op de een of andere manier niet konden doen op schiphol. Op Singapore heb ik het dus 3 keer na gevraagd, maar that wouldn't be a problem they would take care of it!!
Nou mooi niet dus toen ik in Australie was aangekomen was mijn koffer er natuurlijk weer niet.. Ik was overgens niet de enigste naast mij waren er ongeveer nog 9 mensen hun koffer kwijt.
Daar zit je dan zonder koffer waar dan alles in zit
gelukkig kreeg ik van de mensen achter de balie 100 australiese dollars om kleren te kopen.
Nadat mijn back pack was gecontroleerd en ik was uitgehoord over eenandere passagier waar ik mee stond te praten mocht ik weg. Toen ik door de deuren liep zag ik gelijk mijn host vader staan. Die had daar al anderhalf uur staan wachten tot ik eindelijk door die deuren kwam lopen
OEPS...
Op naar mijn host gezin. Aangekomen bij het huis kwam Hayley al gelijk naar buiten. het was toen ongeveer half 6/ 6 uur 's ochtends. Ik kon tot 1 uur 's middags wakker blijven daarna ging ik toch maar even naar bed omdat mijn rug zo een zeer deed (dit komt door het sjouwen met die grote back pack die ik bij me heb als ''hand tas''
) Ik ging slapen en werd ongeveer rond 7 's avonds wakker. Had dus lekker door geslapen. Heb toen nog wat na gegeten, de familie zelf had al gegeten en wilde mij niet wakker mij (sweet of them
) Na het eten gingen de kinderen in bad en naar bed. Daarna ben ik nog met Dwayne en Helen film wezen kijken in hun ''bioscoop'' (In dit huis hebben ze een apparte kamer met een beamer en speciale geluids instalatie en nog veel meer mooie dingen om dwayne zijn gedownloaden movies op te kijken.
Na de film was het tijd om te gaan slapen, maar van Helen mocht ik ook wel even naar huis bellen. Na 6 keer geprobeerd het nummer in te toetsen kwam helen toch maar even kijke of ze me kon helpen met het intoetsen van het nummer. Je moet eerst the airia code in toetsen van The Vines dan de code van Nederland dan nog eens (0)174 zonder de nul en dan het nummer dat je wil bellen. Nou dat koste me wat enige moeite want ik was de 0 van de 0174 vergeten weg te laten
Nadat helen me had geholpen lukte het wel:P Toen heb ik dus even gepraat aan de telefoon. We wilde daarna ook nog skypen, maar dat ging lastig, omdat mijn laptop leeg was en mijn internationale stekker in mijn koffer zat en die nog in Singapore zat.
Dus dat moet maar uitgesteld worden tot morgen.
27-12-2010
Ik ben vanacht rond 3 uur wakker geworden met het gevoel dat het al ochtend was. Na 20 keer van zij te hebben gewisseld kon ik weer slapen werd toen rond 6 uur wakker en ben toen ook mijn bed maar uit gegaan, omdat Hayley en Helen toch al wakker waren.
Vandaag ben ik met Helen, Anthony en Hayley wezen zwemmen.Dwayne moest thuis blijven, omdat hij een apperaatje van de tv moest maken en omdat er iemand thuis moest blijven, omdat mijn koffer vandaagafgegooid zou worden. Daarom zijn we dusmet zijn 3en gaan zwemmen. Dit was wel gezellig. Na het zwemmen hebben we patatjes (het zijn eerder pataten) gegeten en nog een paar kleine boodschapjes gaan doen.Toen we terug kwamen van boodschappen doen stond mijn koffer in mijn kamer
Jeee... mijn eigen kleren.
Ik kon nu ook mijn kadootjes geven die in de koffer zaten. Voor Hayley en Anthoney had ik strijkkralen, een houte sneeuwpop en kerstboom die ze konden schilderen enpakje waarin je kerstsokken kon maken. Dat had ikeigenlijk gekocht, omdat ik hier kerstzou gaan vieren, maar datging dus niet helemaal door. Na gelijk met de strijkkralen gespeeld te hebben gingen we eten. We hebben pizza gegeten (he wat vervelend nou). Na het eten een ijsje toe en daarna gingen hayley en Anthoney gelijk in bad en naar bed. Ik heb het zelf ook niet te laat gemaakt, omdat ik bij het schrijven van dit verhaal al in zat te kakken.
